RSS feed

C://Cure – Dagboekfragment 2

Geplaatst op

Ik heb onlangs mijn profielfoto op facebook voorzien van een kadertje: Art is work. I believe in artists. Dat is een wanhopige liefdesverklaring. Om mezelf ervan te overtuigen dat ik niet afvallig ben. Dat ik niet twijfel over onze toekomst.

In werkelijkheid ben ik diep teleurgesteld. In de kunsten. In kunstenaars. In het kunstminnende publiek. In werkelijkheid weet ik niet of ik nog kunst maken wil, nu de mensen zich in volmondig stilzwijgen uitgesproken hebben over de waarde van kunst en cultuur: Het is niet essentieel. Het is opsmuk.

Tegelijk ontglipt de kunst me ook als therapeutisch middel. In al mijn opstandigheid tegen het coronabeleid kan ze mij weinig van dienst zijn. Mijn afwijzing van de wereld is zo compleet dat ik te weinig bouwstenen vind waarmee ik een selectief, artistiek vaderland bouwen kan binnen de versnipperde werkelijkheid die ik ontvluchten wil.

Is kunst dan niets meer dan een laagje klatergoud dat de gemeenplaatsen van en voor de eigen groep abstraheert en verstrooit? In dat geval haak ik af. In dat geval ben ik eerder rebels dan artistiek. In dat geval ben ik te weerbarstig om kunstminnend te zijn. In dat geval moet ik op zoek naar een nieuwe bron van heil, inspiratie en troost.

Maar wat rest er ons nog? Waar kan de geseculariseerde mens nog in geloven als alle verhalen (god, de moraal, de rede, de kunsten) geconstrueerde, ontoereikende schijnrealiteiten blijken te zijn? Ik weet het even niet. Ik voel me afvallig, ontheemd en richtingloos. Het nihilisme wenkt en ik weet niet of ik postcoronaal aan zijn lokroep zal kunnen weerstaan.

C//:Cure – Dagboekfragment

Geplaatst op

Wat neem je mee? Als alles eens achter de rug is? Als heel dit circus zijn tenten, clowns en paradepaardjes opgeborgen heeft?

Vintage CIRCUS Poster. Victorian Circus Printable. Digital image 0

Het is niet de verstilling, niet de terugkeer naar de simpele dingen of de herontdekking van de natuur. Ik was het ratracestadium al lang voorbij.

Ik neem iets anders mee. Een belangrijke levenservaring. Voor het eerst in mijn leven ondervind ik aan den lijve wat het betekent om buiten het normatieve denkkader te zijn, om buiten de norm te vallen (nu ja, je valt er niet echt in hee, je staat daar en er is niks in heel je wezen dat eraan twijfelt of je daar op je plaats staat).

Ik ben vanaf het begin van de coronacrisis kritisch over het beleid, kritisch over het normatieve narratief dat we te doen hebben met een killervirus en dat de enige remedie erin bestaat dat we de wereld – en al zijn mensenlevens – on hold zetten. Dat we in naam van een loze, selectieve solidariteit onze menselijke behoefte aan nabijheid ontkennen, onze maatschappelijke en ethische principes schaamteloos overboord gooien, dat we kunst/vertier/cultuur/plezier/jeugdigheid als een bijkomstigheid wegzetten, dat we ons heil (opnieuw) gewillig in handen leggen van autoriteiten.

Zoals ik dat altijd doe, probeer ik ook over dit heikele onderwerp mijn mening, mijn visie, mijn bezorgdheden, mijn kritiek, mijn angsten en frustraties accuraat, eloquent en respectvol te formuleren en te delen.

Dat wordt meestal niet op gelijkaardige wijze onthaald. Mijn mening wordt genegeerd, geridiculiseerd, gekarikaturiseerd, weggezet als achterlijk, vermoeiend en waanzinnig.

Dit neem ik mee:

Buiten de norm heb je amper recht van spreken (vrijheid van meningsuiting is selectief). Buiten de norm wik en weeg je je eigen woorden overmaats en censureer je jezelf. Buiten de norm gelden andere maatstaven. Je moet veel harder je best doen. Je moet jezelf constant rechtvaardigen en elke misstap wordt gezien en veroordeeld. Je moet gedrag verdragen dat binnen de norm afgezworen wordt. Buiten de norm ligt er een vergrootglas op elke komma, op elk adjectief, op elk uitroepteken. Buiten de norm ben je eenzaam.

Ik neem die ervaring, die levensles mee om andere maatschappelijk discussies beter en met meer empathie te benaderen en te begrijpen.

Wat neem jij mee?

Arribada

Geplaatst op

Ik schreef een luistergedicht met de hoopvolle titel ‘Arribada’ waarin ik de chaotische indrukken van het hier en nu mix met mijmeringen over een andere, zachtere en misschien wel oorspronkelijkere wereld.

Ga zitten, neem een koffie en enjoy ❤

C://Cure

Geplaatst op

De afgelopen coronale maanden van lockdown, van overheidscontrole, van maatschappelijke irrelevantie van jongeren en ouderen, van collectieve angstpsychose en stilzwijgende kunstenaars hebben mij enorm geraakt en ontregeld.

Mijn hele wezen rebelleerde vanaf de eerste dag van de lockdown tegen het coronale normatieve denkkader. Met andere woorden: Ik geloof niet dat corona een killervirus is. En als je daar niet in gelooft, als je jezelf niet in dat denkkader duwen laat (door angst, door overheidscontrole, door groepsdruk), dan kan je alleen maar met grote ogen van verbazing en ongeloof over zoveel absurditeit kijken naar de maatschappelijke wantoestand waarin onze wereld zich al een half jaar bevindt.

Momenten van opstandigheid, verdriet, gelatenheid, woede, wanhoop, machteloosheid, eenzaamheid en ontkenning wisselden elkaar, het afgelopen half jaar, in een nauwelijks bij te houden tempo af en grepen als een kluwen in elkaar. Tegelijk drongen diep- en ondergravende vragen over mijn en onze ethische en maatschappelijke principes en over de rol van de kunsten en kunstenaars in crisistijden zich aan me op. Dit alles liet een onafwendbaar residu in me achter dat nu schreeuwt om herkauwd, verteerd en verstoven te worden.

Ik heb daarom besloten om mijn freelance activiteiten als theaterdocent en regisseur voorlopig niet terug op te nemen en de komende maanden te spenderen aan persoonlijke therapie in de vorm van artistiek onderzoek. Je zou het ook relatietherapie kunnen noemen. Ik dien immers niet enkel mezelf te helen, ik dien eigenlijk vooral de relatie tussen mezelf en mijn omgeving (de wereld) te herstellen. Ik wil dit doen aan de hand van twee kunstprojecten, beiden vanuit een diepgewortelde maatschappelijke betrokkenheid maar met een verschillende artistieke insteek.

Project 1: Een sociaalartistiek theaterproject

Het eerste project is een theaterproject. Ik wil als maker en regisseur aan de slag met twee niet professionele acteurs (een 12-18 jarige en een 70 plusser – m/v/x) die de ontbrekende, genegeerde stemmen vertegenwoordigen van de jongeren en de ouderen (in de rusthuizen) in de afgelopen en voortdurende coronacrisis.

Ik wil hun verhalen, hun emoties, hun ervaringen, hun angsten, hun wensen voor de toekomst vertalen in een samen met hen geschreven theaterstuk.

De artistieke insteek is hier: een kritisch doch constructief sociaalartistiek project dat via emotionele connectie met het publiek aanspoort tot medeleven en tot reflectie over onze omgang met en over de rol die we bedelen aan ouderen en jongeren in de maatschappij.

Project 2 : Een multidisciplinair Gesamtkunstwerk

Het tweede project is een multidisciplinair Gesamtkunstwerk. Ik wil een virtuele creatieruimte installeren waarin een duidelijk kritisch standpunt ten opzichte van de coronacrisis artistiek onderzocht en geventileerd wordt. Later meer hierover.

Beide projecten vereisen dat ik mij constructief in de maatschappelijke realiteit wentel en dat ik samenwerkingen zoek en aanga, en resulteren hopelijk in een aantal antwoorden, in troost en misschien wel catharsis.

#dropthemasks #bereal #becreative #freethearts

Muzzle Masks (2)

Geplaatst op

The herd is bleached, muzzled and polarised.

Besmette Stad

Geplaatst op

Samen met Stokely Dichtman maakte ik de poëzie pop-up ‘De Ongeoorloofde Verplaatsing van de Music Hall’. Daarmee wonnen we de open call van deBuren waarin gevraagd werd om een hedendaags antwoord te geven op de dadaïstische poëziebundel ‘Bezette Stad’ van Paul van Ostaijen.

Gerjan Piksen componeerde vervolgens een unieke soundscape bij onze video. Dreigend doch lichtvoetig, onheilspellend doch speels. Het eindresultaat is een gelaagde, kritische en bij momenten Tim Burtoneske beleving van de maatschappelijke actualiteit.

Enjoy! Delen mag en is lief ❤

De Ongeoorloofde Verplaatsing van de Music Hall

20200616_233859

Muzzle Masks

Geplaatst op

 

BOEM PAUKESLAG!

Geplaatst op

Samen met Stokely Dichtman (https://tinteltong.wordpress.com/) nam ik deel aan de open call van deBuren (www.deburen.eu) om een hedendaags, artistiek antwoord te geven op het dadaïstische gedicht ‘Music Hall II’ uit de bundel ‘Bezette Stad’ van Paul van Ostaijen.

We lieten ons inspireren door de abstracte, muzikale, gefragmenteerde poëzie van van Ostaijen en we creëerden een eigen poëtische taal waarmee we iets konden zeggen over wat er vandaag de dag om ons heen gebeurt en hoe al die gebeurtenissen in elkaar grijpen, elkaar versterken dan wel ondermijnen.

Gisteren kregen we het heuglijke nieuws dat onze inzending geselecteerd is! WhOohOo!!!!! wHoooHoohoooo!!!!!! WHoohOOOO!!!

Vanaf zaterdag kan je onze bijdrage bewonderen op www.besmettestad.eu maar hier alvast een kleine sneakpreview….

20200616_233859

 

Lettre#4

Geplaatst op

J’entends le cri

de la panthère
qui me suit camouflée
se jette sur moi
me dévore sans pitié

de la tortue
qui m’aime lentement
qui se cache | hiberne
dans sa maison de dos

du gardien
qui surveille le passage interdit
entre le monde connu
et la naissance d’un terra nova

J’entends le bruit du printemps
le cri primal d’une nouvelle vie
je l’attends je t’attends

avec impatience
mon Marquis

terra nova

Neverending Sunday

Geplaatst op

On this neverending sunday
I drown all lines are so infinitely alive
they have ceased to inspire

Obliged to recline
yet not to lose focus on daily life
I’m immersed in a giant swell of time

I freeze I’m weightless
I hide in the bloody chamber
of aimless thoughts and I cry

myself a river, a sea
an inundated planet of disbelief
hypochondria and conspiracy theories

where I no longer pull the strings
of the puppet I am, the clown, the entertainer
who foolishly believed to be well connected

and easily accommodating. I resign
I move the back of my seat into a sloping position
and I lie down I look at the clouds see how they change

as I fall into the big sleep and wish for something to happen

 

sunday

 

Hardnekkige melodietjes

Kirstin Vanlierde

Swiss Policy Research

Geopolitics and Media

Kirsten Zeemeermin

Artikelen, verhalen, gedichten, sprookjes en muziek

A Fetish For Poetry

we write the streets

Verwoede noten

Hoge noten, lage noten en alles daartussen

De Taalfluisteraar

Interessante, leuke, toffe en bijwijlen humoristische stukjes over taal

POETRY

| WRITTEN BY KRAGE

//Vensters

kunstmagazine

THE DREAM LIFE OF BALSO SNELL

Gedachtegewemel over boeken en auteurs

second part of my life

Geluk volgt uit tevredenheid en tevredenheid is een keuze

In de stilte

berichten en brieven, notities, teksten en radio-werk, tekens van leven en sterven, aanwezigheid en afwezigheid, labo en latrine, liefde en leed.

De Laatste IJsschots

Muziek, film, literatuur, poëzie, theater, podcasts, natuur en media.

Evy Van Eynde

Freelance theatermadam, schrijver, docent & creatieve duizendpoot

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Roos van rijswijk

Schrijft, presenteert, interviewt, coacht en organiseert

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

LETTERgoesting & kunstZINNIG

Your artbeat and market pulse

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live, don't live to blog.

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

Waar mijn pen ligt, ben ik thuis

Wherever I lay my pen, that's my home

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Een kleurrijk wandelprotest tegen de rotgang der dingen

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Jean Philip De Tender

everything is a story

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems' blog

(zocht je mijn website? even doorsurfen naar www.akimwillems.be)

Groove Garden

Adriaan Kuipers

%d bloggers liken dit: