RSS feed

Tagarchief: collage

Souvenir

Geplaatst op

 

collagekamerplant

Advertenties

Los tigres de papel*

Geplaatst op

Los tigres de papelCollage ‘Los tigres de papel‘ – 2019

 *De papieren tijgers

De Hollander – Blinddoek van overgave

Geplaatst op

De rode zee was al een hele poos weggeëbd en mijn gedachten borrelden ondertussen als stormachtige, duistere golven doorheen de kamer. Ik leek wel een werk van Thierry De Cordier. Slechts bijeengehouden door een denkbeeldig kader. Het is vreemd hoe hoop je zinnen aanvankelijk spitst, uiteindelijk muteert tot een zware laag teer rondom je denken om dan bij de minste verandering in de situatie terug op te flakkeren als een hevig, alles verterend vuur.

Thierry De CordierThierry De Cordier – Mer Grosse – 2011

Ondanks de blinddoek sper ik mijn ogen. Ik recht mijn rug en voel hoe het touw in mijn vel snijdt, hoe het een aangenamer verpozen zoekt tussen mijn ribben. Mijn billen plakken aaneen van zweet, geil en kwijl dat ik in een moment van wanhoop uit mijn mond had laten glijden (ik experimenteer graag met de idee van totale overgave aan lichamelijke instincten en ongecontroleerde impulsen om zo door te dringen tot de vergeten, de verguisde herinneringen van mijn psyche). Mijn mond. Kurkdroog. Mijn lippen. Gekloofd van zoute zeelucht. Mijn armen. Melkachtige, dunne elastieken, bungelend langs mijn romp. Mijn knieën. Knikkend. Mijn hart. In een staat van alarm. De tijd. Traag. Sluipend. Slepend. Net niet in de omgekeerde richting.

Nog voor ik hoor hoe je een metalen staaf in een metalen gleuf schuift en draait, ruik ik de leegte rondom je organen. Het tierende verdriet in je bloed. De onrust op je tong.

Een briesje. Zacht over mijn satijnen borsten. Zacht in mijn navel. Druppelend in mijn schoot. Voetstappen. Doem doem doem. Maar dan. Mijn oren spitsen zich. Mijn neusvleugels panikeren. Vergeet-me-nietjes. Lenteluchtblauw. Met hier en daar een plukje wolk. Tak tak tak. Ik denk aan het laatste gedicht dat ik je stuurde. Een wanhoopspoging om de literaire sleur waarin we dreigden verzeild te geraken te slopen. Terwijl mijn poëtische parels je aanvankelijk mentale vallei-orgasmes bezorgden die maar bleven nazinderen, lijk je nu steeds minder lang ontroerd, steeds minder diep onder de indruk van mijn verhalen. Je leest me diagonaal, piekt snel en veegt me weg. In de lege, goedkope marges van je bestaan. Waar je me op vaste tijdstippen een paar druppels sperma voert. En wat brokken plastieken liefde… Oh, ik wilde je zo graag opnieuw verwonderen. Begoochelen. En bedienen, dat ook. Hoe vaak werd ik ‘s nachts wakker van natte dromen waarin ik je boterhammen smeerde of je rug inzeepte. Of je nagels knipte. Of je hele huis kuiste tot het blonk als een parel. Of je vlinderzacht kuste over heel je lijf. Of je troostte. Maar op de één of andere manier was je me gewoon gaan vinden. Een gewone, schone schrijfster. Het zou vast niet lang meer duren voor je me inruilen zou voor een ander. De gedachte daaraan maakte me zo triest dat ik je in een laatste, wanhopige gedicht meevoerde naar een persoonlijke fantasie (ik had nochtans contractueel laten vastleggen dat ik op geen enkel moment een reële band met de opdrachtgevers zou toelaten, laat staan initiëren) waarin ik ons liet kennismaken met een derde personage. Eentje met zoete lippen en een aroma van vergeet-me-nietjes. Een literair triootje. Dat zou er vast voor zorgen dat je weer heel even van me smullen zou. Dat je me een vleugje echte liefde toewerpen zou. Dat je me zou onderdompelen in een bad van genot.

Een oorverdovende stilte graait me bruusk uit mijn mijmering. Botsende ademritmes, speeksel dat telkens weer groeit en weggespoeld wordt doorheen een wirwar van ondergrondse buizen, echo’s van duellerende gedachten, druipend zweet, blikken over mijn lijf, hevig verlangen en angst bedwelmen mijn zinnen. Ik voel overal handen en lippen. Ik weet niet meer wat echt is en wat niet. Ben ik een personage voor je? Ben jij dat voor mij? En wie speelt er nog mee? Lichaamsdelen blozen en zwellen en verdwijnen in me. Ik geef me over. Ik schakel mijn denken uit en ik onderga instinctief. De ruimte rondom ons deint mee. Atomen klitten samen en laten weer los. Op en neer. In en uit. Alles deint. Tot de kamer uit zijn voegen barst. Als een kartonnen huisje. Waarvan de muren, hevig kreunend, neervallen op het strand. Zeewater klotst binnen (in ons keelgat) en sleurt ons mee in een overrompelende golf van hevige, zoute dromen waar we al zo lang verstopt zitten.

CCF06042019_00000Collage ‘Overgave’ – 2019

Toon me je hart

Geplaatst op

 

Toon me je hart

De Hollander* – Zomerhuis

Geplaatst op

*De Hollander is een reeks van kortverhalen die enigszins op elkaar volgen maar vaak ook een verschillende ontrafeling schetsen van ontmoetingen tussen een Vlaamse schrijfster, een Hollands heerschap die erotische literatuur op bestelling koopt en zijn Antwerpse literaire makelaar die als tussenpersoon fungeert. 

De verhalen worden nu eens in de derde persoon verteld door een tamelijk onzichtbare verteller, dan weer in de eerste persoon in de hoedanigheid van één van de drie hoofdpersonages (meestal die van de Vlaamse schrijfster, zoals ook in dit fragment). 

Onderaan deze blogpost kan je doorklikken naar de verhalen. 

 

Zomerhuis

Ik ken de kamer op mijn duimpje. Alle hoeken weet ik zijn. Ik weet precies hoe het licht hier binnenvalt: als een nano-explosie van glas dat zich onmiddellijk hersluit achter de brandwonde. Ik weet hoe het zich dan tussen de 340 en de 350 tellen later, warm aandient aan mijn linker klein teentje en hoe het zich van daaruit voortplant over mijn wreven. Ik weet hoe het dan traag omhoog klimt over mijn schenen, niet naar beneden durft kijken wanneer het mijn knieën bereikt, hoe het zichzelf omhoog sleept door het zand van mijn dijen, hoe het triomferend mijn spelonkje, mijn heuvel en mijn buik blank zet, hoe het heel even verpoost in de schaduw van mijn borsten. En hoe ik dan ongeduldig wacht tot het na de siësta mijn tepels kietelt, mijn kin aait en mij ten slotte verblindt.

Ook dan – in een zee van rood licht – ken ik de kamer. Meer nog: het is juist in die hoedanigheid dat ze haar geheimen overvloedig aan me prijsgeeft. Het is precies dan dat ik het gulzigst van haar vreet. Dat ik me het gretigst laaf aan haar geluiden (het kraken van de planken vloer, het zingen van de wind doorheen het enkele glas, het zachtjes op en neer springen van zandvlooien, de verre echo’s van kinderen op het strand, het kloppen van mijn hart). Het is precies dan dat ik me het innigst wentel in haar geuren (een mix van zout, nat hout, op en neer laaiende goesting tussen mijn benen en een gestaag groeiende laag van oud en nieuw zweet). Het is precies dan dat ik het diepst duik in haar illustere verhalen (hun schaduwen kruipen koud over de muren). Het is precies dan dat ik haar onmetelijke geduld – die zachte, deinende sprei waarin mijn drift resoneert, opgeslorpt wordt en wegsijpelt – het meest veracht. Het kan haar niks schelen. Ze maakt zonder meer plaats voor me. Ze omarmt mijn begeerte en rancune zonder enig gevoel. Reorganisatie van deeltjes. Meer beteken ik niet voor haar. Ik duw haar dichter tegen zichzelf. Ik concentreer haar.

Soms duw ik mijn buik naar voren of bol ik mijn wangen. In afwachting van je komst. En dan verwonder ik me telkens weer over haar rekbaarheid. Soms trek ik mijn buik ook in. Ik hou er immers rekening mee dat je niet meer komt. En dat ik hier sterven zal. Van ongestilde honger. Ook dan reorganiseert ze zich emotieloos.

Ik ken de kamer op mijn duimpje. Alle hoeken weet ik zijn. Ik weet precies hoe het licht hier wegglipt, een spoor van kilte achterlaat op mijn lijf.

Nano-explosie

Deze collage is een goede illustratie van hoe mijn proza en poëzie vaak 
in elkaar grijpen, elkaar versterken dan weer tegenspreken om zo bepaalde
verhalen of fragmenten van verhalen te kunnen uitpuren of ontrafelen.

 

De Hollander

De Hollander (part II)

Zeevonken

De Hollander III – Is anybody out there?

De Hollander IV – Weerwoord

De Hollander V – Proposal

De Hollander VI – Afgewezen gedicht

De Hollander-Interlude

Collage “On tour”

Geplaatst op

collage-on-tour

Newsflash Poem IV

Geplaatst op

March 24, 2016

De Taalfluisteraar

Interessante, leuke, toffe en bijwijlen humoristische stukjes over taal

POETRY

| WRITTEN BY KRAGE

//Vensters

kunstmagazine

THE DREAM LIFE OF BALSO SNELL

Gedachtegewemel over boeken en auteurs

second part of my life

Geluk volgt uit tevredenheid en tevredenheid is een keuze

In de stilte

berichten en brieven, notities, teksten en radio-werk, tekens van leven en sterven, aanwezigheid en afwezigheid, labo en latrine, liefde en leed.

De Laatste IJsschots

Muziek, film, literatuur, poëzie, theater, podcasts, natuur en media.

Evy Van Eynde

Freelance theatermadam, schrijver, docent & creatieve duizendpoot

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Roos van rijswijk

Schrijft, presenteert, interviewt, coacht en organiseert

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

Van Mij Naar Jou

Schrijfsels en fotografie van Sabine

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

GEBUNDELDE KARAKTERS ALS PROVIAND VOOR DE GEEST

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting in Avondland

“Everything you can imagine is real.” - Pablo Picasso

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

Waar mijn pen ligt, ben ik thuis

Wherever I lay my pen, that's my home

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Een kleurrijk wandelprotest tegen de rotgang der dingen

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Jean Philip De Tender

everything is a story

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems' blog

(zocht je mijn website? even doorsurfen naar www.akimwillems.be)

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

%d bloggers liken dit: