RSS feed

Auteursarchief: Evy Van Eynde

Poëziebusversje (4)

Geplaatst op

Van 5 t/m 11 augustus ging ik op reis met de Poëziebus. Het werd een fantastische trip met twintig Nederlandse en Vlaamse dichters doorheen De Lage Landen. Her en der schreef ik wat sprokkelgedichten. Ik zal ze hier mondjesmaat uitstrooien!

Vanuit onze daghalte De Ceuvel ging ik met een klein groepje dichters op stap in Amsterdam Noord met een lokale buurtbewoonster. Ze gidste ons in een erg zenuwachtig tempo (alsof ze opgejaagd werd) doorheen oud- en nieuwbouw terwijl ze verhalen vertelde van vroeger en nu. Ik sprokkelde wat woorden uit haar nerveus relaas maar ik onthield toch vooral het sarcastisch ondertoontje, dat ze ondanks instructies (?) niet verbergen kon. De buurt werd in snel tempo opgewaardeerd, maar vond zij dat ook? Haar enthousiasme over de trendy pop-up winkeltjes, de toevloed aan toeristen, de stilaan onbetaalbaar geworden huurhuizen, was in elk geval niet laaiend. Na afloop verzamelde we terug aan de Ceuvel. Ik bleef achter met een erg dubbel gevoel, dat gedurende de rest van de week met me meereisde.

Onze daghaltes waren bijna allemaal hippe centra, stedelijke oases voor creatievelingen. Ik vroeg me meer en meer af hoe die plekken in verhouding staan tot de échte stadsbewoners, die bonte mix van kleur, gender, klasse, maar ook van mate van geletterdheid, emancipatie en culturele betrokkenheid. Hadden we het ons als dichters, als kunstenaars niet erg gemakkelijk gemaakt door enkel die podiakansen te grijpen waar we haast zeker konden zijn van een welluisterend publiek? Waar we sowieso met ons dichterlijk gat in de artistiek elitaire boter zouden vallen? Hadden we onszelf niet een beetje meer moeten uitdagen? Hadden we niet meer in gesprek moeten gaan met mensen die de poëzie (nog) niet omarmen? Hadden we niet luider moeten luisteren naar hun verhalen? Ik weet het niet. Het is een nazinderende vraag die ik mondjesmaat voor mezelf beantwoorden wil.

Noorderlicht
(dag 2)

Schoon schip, zeg je
aan de overkant | drijvend kapitaal
villa’s | voor de happy few

Terwijl wij aan de lindyhop
in het nooddorp | dagbesteding
voor lui die in de war zijn, zeg je

Op de Papaverhoek

En dat er ook wel eens wordt geschoten
met kogels en spek

En daar zo | in de verte
gingen we naar PLLEK, zeg je
of klaverjassen, liever dat dan in Astoria

je dood vervelen

Je kijkt naar de rijke dijken
die gouden randjes van de Iepenstad
aan de zonzij van het IJ

En dat je zo graag een hippy zou zijn
in het Noorderlicht

pllek1

Advertenties

Poëziebusversje (3)

Geplaatst op

Van 5 t/m 11 augustus ging ik op reis met de Poëziebus. Het werd een fantastische trip met twintig Nederlandse en Vlaamse dichters doorheen De Lage Landen. Her en der schreef ik wat sprokkelgedichten. Ik zal ze hier mondjesmaat uitstrooien!

Onderweg met twintig poëten, verhalenbrouwers, durfde het gevoel een personage in wording te zijn, me wel eens te bekruipen. Twintig paar ogen die me opslurpen. Twintig hersenpannen die me roeren, kruiden, bakken en braden naar eigen smaak. Lusten ze me rauw? Iets te pikant? Flauw en inheems? Cheezy? Zeemzoet? Met een verrassende (hee!) nasmaak?

Een personage op de bus
(ergens tussen dag drie en dag vier)

Of ik dans
dat ik dans
dat ik een vrouw ben
die de hort op sjanst

En de griet
achter de toog
vindt me prehistorisch
omdat ik bloos per sms

Weet zij veel hoe
smerig en geil
wij virtueel vrijen

Of mijn lief een vrouw
mijn coming of age zo oud
en versleten dat het niemand
geen hol meer kan schelen

DOORSTREEP ME

Hou me lichtvoetig
te veel pretstof op mijn smoel
die lach is niet gespeeld of strategisch
ik omarm gulzig het leven

Neem me | niet kwalijk
dat ik soms diep verdwaal in de straten
van mijn op hol geslagen fantasie

Dat ik kiekjes maak
van mijn ronde billen, tijd verspil
met het boetseren van onzinnen
die nooit op een muur

Dat ik te weinig ambitieus
oplos als koffie en pretentieus

Dat ik melancholie
een uitgesproken visie
en bitterheid mis

om te beklijven met woorden
en dat ik bovendien buitensporig
vrolijk ben

perrontheater ZwollePerrontheater Zwolle

Poëziebusversje (2)

Geplaatst op

Van 5 t/m 11 augustus ging ik op reis met de Poëziebus. Het werd een fantastische trip met twintig Nederlandse en Vlaamse dichters doorheen De Lage Landen. Her en der schreef ik wat sprokkelgedichten. Ik zal ze hier mondjesmaat uitstrooien!

Tijdens de workshop Storytelling in Amsterdam, kwam er ineens een tamelijk pijnlijk beeld boven drijven: het moment waarop ik besloot de handdoek in de echtelijke ring te gooien. Ik deelde de herinnering met één van de andere dichters en ik schreef er later in de bus een kort gedicht over.

The last dance
(ergens tussen dag 2 en dag 5)

Ik dans als een nar in mijn negligé
op een plaatje van vinyl

gij ligt met uw mobiel in de zetel
al eeuwen verdraagt het beeld
van me ternauwernood

leeg en moe
van stille twist

ik sluit de keet
“het is goed geweest”

Workship

 

Poëziebusversje (1)

Geplaatst op

Van 5 t/m 11 augustus ging ik op reis met de Poëziebus. Het werd een fantastische trip met twintig Nederlandse en Vlaamse dichters doorheen De Lage Landen. Her en der schreef ik wat sprokkelgedichten. Ik zal ze hier mondjesmaat uitstrooien!

Van Amsterdam naar Zwolle
(ergens tussen dag 2 en dag 3)

Iemand laat u achteloos vallen
mijn kaken blozen, ge dwarrelt
omhoog langs mijn voetzolen
mijn wreven, mijn schenen

ge ontsluit mijn knieën
wiebelt, wiegt me
woekert al dagen

ik vervaag tot sidedish waar
ge u laaft tussen mijn duinen
van dijen

ge glijdt van mijn venusheuvel
in mijn navel, proost, verpoost
ik zoog en laat u voldaan
rusten mijn lief

terwijl de Ceuvel verdwijnt
en wij naar Zwolle reizen

De Ceuvel

 

First dates

Geplaatst op

‘s Avonds, als mijn dochters in bed liggen, vind ik het meestal heerlijk om in mijn living vol kaarslicht, wierookaroma’s en buitengeluiden (krekels, schapen, een nachtraaf van een haan, malse regen of de nazindering van de zon) te lezen, te schrijven of te tekenen. Dat brengt mijn wilde, uitbundige geest tot rust.

Maar héél soms duw ik alle rust aan de kant en geef ik toch toe aan die heerlijke guilty pleasure van me: Stiekem gluren naar datingprogramma’s 🙂 Ik gluur in het bijzonder graag naar First Dates, de Britse versie.

Blind date

Heel bijzonder toch hoe al die mensen zichzelf en hun naakte behoeftes en hun hunkering naar die ene, speciale, allesoverrompelende liefde zomaar te grabbel gooien. Het verlangen is groter dan de schaamte. Het risico dat je gigantisch op je bek gaat of dat er van die vervelende, genânte stiltes zouden vallen of dat je met een verschrikkelijk iemand gekoppeld wordt of dat je keihard begint te blozen (!) terwijl miljoenen mensen daar likkebaardend van smullen, is immers groot. Ik vind al die naakte lovediggers dan ook heerlijk ontwapenend en bovenal dapper!

Elke blinddate is een theaterscène op zich, een liefdesscène. Je hebt de voorstelling van de personages aan de bar, dan heb je de ontmoeting (is er chemie?), het kernverhaal (het diner), het slot en de epiloog.

En hebt u de kostuums al gezien, dames & heren? Wat een vertoon! Een pauwenstaart is er niks tegen!

Ik smul van het drama wanneer één partij duidelijk geïnteresseerd is maar de andere niet, ik smelt van de senioren die vaak heel datevaardig, oprecht maar ook mild blijken te zijn, ik tintel plaatsvervangend als er chemie knettert, ik klap in mijn handen als twee tortelduifjes elkaar nog willen zien… Joepie! 🙂

Ach ja, what can I say, I’m a sucker for love, dames & heren. Misschien moet ik maar eens dringend op omarm-je-blozende-kakencursus en mezelf ook maar eens inschrijven 😉 Wat denkt u? Is mijn verenpak pauw genoeg? 😀

hartjes (2)

Een nieuw sprookje

Geplaatst op

Afgelopen nacht bedacht ik nog eens een sprookje (dat was lang geleden!). Het ging over een koning die in een toren… STOP!

Ik moet eerst iets anders vertellen! Het viel me op (nadat ik het sprookje gedroomd had en het daarna – heel snel met emmers en tupperware potjes – in zijn/haar retour naar mijn onderbewustzijn onderschept had) dat sprookjes bijna altijd gaan over één of andere jonge prinses die dan gered wordt (halleluja!) door een knappe (of tenminste sympathieke) prins. En dan worden ze samen een koningspaar en dan hoeft er verder niet meer verhaald te worden over hen. Waar slaat dat eigenlijk op? Alsof al die royals geen avonturen meer zouden kunnen beleven, geen levenskwesties meer zouden tegenkomen op hun pad, alsof dan alles gezegd is.

Gelukkig weet ik altijd alles beter! En daarom gaat mijn sprookje NIET over een prinses. Er komt zelfs geen prinses in voor! Weg met de prinsessen! Dat ze maar elders gaan verdwalen en opgesloten zitten en geprikt worden en in slaap vallen en vervloekt geraken en van het pad afwijken en trouwen en uiteindelijk toch altijd terug wakker worden. Elders graag. Niet in mijn sprookje. Dank u.

Ik stel u alvast graag voor aan de bewoners van mijn sprookje:

De koning (ze hebben nooit namen!)
De koningin (zie je nu wel!)

De vissen van de koning
De volgelingen van de koning

Het bramenleger van de koningin

Het elfje

Nog niet zeker van deelname: De fee en/of de viswijven

Jef en Marieke.jpg

Wordt vervolgd…

Mijmeringen over taal – Kwamkwammers

Geplaatst op

Ik heb een geheime crush, dames en heren. Ik ben namelijk (en al heel lang!) tot over mijn oren, hoteldebotel (aaaah!), stapelmesjogge van sterke werkwoorden 🙂 Dat is omdat ik een kniezwak heb voor klanken. En ook dat een uitzicht van zo’n woord (ik trek daar dan foto’s van!) helemaal verandert, gewoon omdat het toevallig in een zin woont die gisteren plaatsvond. Dat is toch heerlijk of niet soms?! Zoveel betekenis in een klein klinkertje! Fantastisch vind ik dat.

Maar weet je wat het is? Er is – volgens mij omwille van een bepaalde taalluiheid – een tendens om steeds meer werkwoorden zwak te vervoegen: bestaande sterke werkwoorden krijgen een zwakke vervoegingsvariant en alle (álle!) nieuwe werkwoorden zitten sowieso in het zwakkelegumenkamp!

Dat is toch bijzonder spijtig! Zo creëer je toch een karakterloos verleden. Een verleden dat altijd het gezicht van het heden draagt + een onnozel, stemloos de’tje of te’tje. Ik zou dat persoonlijk niet pikken, moest ik het verleden zijn! Ik zou in opstand komen. Zwaaien met vaandels, marcheren door de straten van Brussel of Den Haag of waar dan ook de Nederlandse taalpolitici zich schuilhouden (Kom uit uw hol, lafaards! Toon uw gezicht, zodat ik het bekladden kan met klotsende klinkers, godverdomme!) 😀

Ik speel met mijn kinderen vaak het zelfverzonnen spel: Sterke vervoegingen naar analogie van…

POEPEN (naar analogie van ROEPEN):
Ik poep, ik piep, ik heb gepoepen

STEMMEN (naar analogie van ZWEMMEN):
Ik stem, ik stom, ik heb gestommen

MENGEN (naar analogie van BRENGEN):
Ik meng, ik macht, ik heb gemacht

Of we verzinnen sterke vervoegingsvormen voor moderne woorden:

UPLOADEN: Ik upload, ik uplacht, ik heb geüplacht
INSTAGRAMMEN: Ik instagram, ik instagrom, ik heb geïnstagromd
APPEN: Ik app, ik ipp, ik heb geïppen

En nu gij!

reuze komkommer

Verwoede noten

Hoge noten, lage noten en alles daartussen

De Taalfluisteraar

Interessante, leuke, toffe en bijwijlen humoristische stukjes over taal

POETRY

| WRITTEN BY KRAGE

//Vensters

kunstmagazine

THE DREAM LIFE OF BALSO SNELL

Gedachtegewemel over boeken en auteurs

second part of my life

Geluk volgt uit tevredenheid en tevredenheid is een keuze

In de stilte

berichten en brieven, notities, teksten en radio-werk, tekens van leven en sterven, aanwezigheid en afwezigheid, labo en latrine, liefde en leed.

De Laatste IJsschots

Muziek, film, literatuur, poëzie, theater, podcasts, natuur en media.

Evy Van Eynde

Freelance theatermadam, schrijver, docent & creatieve duizendpoot

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Roos van rijswijk

Schrijft, presenteert, interviewt, coacht en organiseert

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

Van Mij Naar Jou

Schrijfsels en fotografie van Sabine

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

GEBUNDELDE KARAKTERS ALS PROVIAND VOOR DE GEEST

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting in Avondland

“Everything you can imagine is real.” - Pablo Picasso

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

Waar mijn pen ligt, ben ik thuis

Wherever I lay my pen, that's my home

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Een kleurrijk wandelprotest tegen de rotgang der dingen

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Jean Philip De Tender

everything is a story

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems' blog

(zocht je mijn website? even doorsurfen naar www.akimwillems.be)

Groove Garden

Adriaan Kuipers

%d bloggers liken dit: