RSS feed

Tagarchief: poëzie

De sirene en de kapitein

Geplaatst op

… De sirene draaide zich om. Ze kon de aanblik van de eenzame man op het eiland niet meer verdragen. Ze huilde. Ze huilde zoveel dikke tranen dat heel de wereld veranderde in zee. Zout water. Eerst werd ze daar nog verdrietiger van, maar na een tijdje besefte ze dat ze nu kon zwemmen naar waar ze wou. Heel de wereld lag aan haar voeten. Stilaan begon ze terug te neuriën, zachtjes en melodieus in een lichte bries. Ze was vergeten hoe mooi ze zingen kon. De sirene liet haar staart elegant in en uit het water golven. Ze zonde op zeebanken waar haar schubben schitterden als parels. Ze kliefde door het water als een pijl.

Op een dag ontmoette de meermin een man in een papieren bootje. Op zijn hoofd stond een gerafelde kapiteinshoed. Zijn huid was bruin getint door de zon. Hij glimlachte naar haar. Zij zwom aftastend rond zijn bootje en gooide een paar voorzichtige noten (zacht en melodieus) naar hem toe. Hij raapte ze op, spande een touwtje van de boeg, over de nok van de papieren mast, naar de achtersteven en hing de noten eraan met venusschelpen. Haar noten wapperden nu boven zijn hoofd. De man legde zich in zijn hangmat, sloot zijn ogen en luisterde hoe de wind er doorheen danste.

De volgende dag en de dagen erna zwom de sirene steeds darteler rond de man in het papieren bootje. En ze gooide hem steeds een handjevol nieuwe noten toe. De kapitein raapte ze telkens op en hing ze één voor één aan de draad, die stilaan in een balk veranderde om het gewicht te kunnen blijven torsen. En als de wind dan door de noten danste en de man in zijn hangmat klom om naar het lied van de meermin te luisteren, dan zwom zij naar een zandbank om daar stilletjes naar de man te kijken. Elke dag werd de zandbank een beetje groter, zodat ze zich steeds meer uitstrekken kon. Na honderd dagen lag ze volledig ontplooid te parelen in de zon.

Maar toen ze de dag erna opnieuw naar haar papieren kapitein zwemmen wou, sloeg het noodlot opnieuw toe: de zandbank was een land geworden dat als een krater gaapte tussen haar en zijn zee. Ze kneep haar ogen tot spleetjes maar ze kon hem niet ontwaren en hij spitste zijn oren tot hoog in de hemel maar er vielen geen nieuwe noten in zijn boot. De kapitein dobberde treurig langs de vloedlijn. De meermin huilde. Ze huilde zoveel dikke tranen dat het land opnieuw in zee veranderde. Zout water. Na zeven nachten van verdriet bleef er enkel zee en een zandbank over. In de verte zag ze haar kapitein in zijn bootje. In de verte hoorde hij haar zingen. Ze zwommen en peddelden onstuimig naar elkaar toe. Tot er slechts enkele meters zee tussen hen in dreef. De meermin stopte plots met zwemmen en watertrappelde ter plekke. Ook de kapitein  staakte het peddelen. Ze keken elkaar lang en droef aan. Ze beseften dat ze enkel in een tranendal samen zouden kunnen zijn. Dat hun geluk haar zou opbranden en hem zou laten vastlopen. Ze wierp hem een laatste noot toe. Hij hing deze finale klank zorgvuldig aan de balk. Haar lied was klaar nu. Ineens ontstak er een hevige wind. Er weerklonk een wilde, jankende treurzang.

De sirene dook diep in het water, zo diep dat haar bloed verstilde. Schubben bedekten haar buik en haar navel, haar borsten, haar schouders, haar armen en ten slotte ook haar hoofd. Haar haren werden zeewier. Haar ogen twee oesterparels.

Niemand heeft ooit nog iets gehoord van de kapitein. Misschien verdronk hij wel van eenzaamheid. Misschien veranderde hij in een zeemonster. Misschien was hij slechts een verzinsel van de meermin.

paper-boats-and-wishes

Advertenties

Ruis

Geplaatst op

Mijn hoog, schrijnend gezang
wanstaltig vervormd in de wind

Jouw adembenemend, stil zwijgen, kind van
verdoken verdriet dat ongezien
opborrelde als een geiser

(we lijken wel weggespoeld)

Het spijt me

dat ik je niet hoorde
dat je was stak in je oren
om op koers te blijven, strak en vastberaden
hoezeer ik mij ook toonde en draaide
dat je mij niet zag

Vergat ik te vragen hoe het met je was?

Of waren onze tongen te zeer gewenteld
langs elkaar heen?

mermaid and sailorKrzysztof Iwin – „Sailor and Mermaid”

Sirene op sterk water

Geplaatst op

Gebruiksaanwijzing: 

Ik besta maar
als je mij aan durft
kijken, je blik als handen
over mijn lijf glijden
laat

Ik ontwaak (na 100 jaar)
als je mij leest | streelt | kneedt
tot ik pas in het verhaal
dat jou intrigeert, aanspreekt

Ik roep
kom en bevrijd me
uit de groteske shape
waarin ik lijk
gevangen

(Een embryonale staat | op sterk water | geconserveerd vers | voor een eeuwig later)

Ik wacht

P1090868Foto gemaakt in Rariteitenkabinet Gribus – Schiermonnikoog

Fiery sadness

Geplaatst op

Hoe rijm je verlangen en verdriet
in het lijf van één zin
waar woorden dreigen te smelten in
tranen, zweet en kolkend bloed
waar het hart bonst omdat het niet weet hoe
zich te bevrijden van de tristesse
die als een kuisheidsschel
elke begeerte belet te transformeren
tot de uitgesproken vraag

of je me kussen wilt
in de donshaartjes van mijn nek
op de plek waar mijn schouders twijfelen
tussen armen en vleugels, onbeteugeld

Om aan te geven dat

iets is weggelaten… (misplaatste zedigheid)
er over dit subject nog veel valt te zeggen…. (woorden zijn ontoereikend)
om een pauze in te lassen… (zodat je erover peinzen kan)
om de spanning op te drijven…. (het beukt als een vloedgolf tegen mijn ribben)
aandacht te eisen van de lezer… (kapitalen zijn zo lelijk)

dat iets te denken geeft… (toch?)

Hoe rijm je dat?

 
Patty Smith

Op een eiland

Geplaatst op

Ik dobber in open zee
golven rondom mijn hals doorheen
zoutkristallen schemert een eiland

waar jij een huis bouwt en een tafel dekt
een haarlok liefdevol strijkt achter een oor
waar jij je lippen plant
in een nek, op een voorhoofd
op schouders, vleugels om te zweven
over zeeën van tijd

waar jij onze dromen herkneedt
ze geduldig rijpen
laat aan een boom
op een eiland

waar jij ze plukt
deelt met smaak
elk snufje zout
in de wind slaat

Ik bons met mijn staart
je zegt dat sirenen niet bestaan
op een eiland
waar jij was in je oren stopt
klimt in een mast en je vastbinden laat
op een eiland

waar de wind ziltig zingt
waar golven tegen kliffen slaan

sirene
Gustav Klimt – Goldfish, c. 1901 – Detail

Blijven drijven

Geplaatst op

Zeg dat ik blijf
drijven dat ik blijf
zweven op zout
water (zweet & tranen)

Denk dat ik word
wat ik voor
wend word
wat ik na
laat

Vergeet

hoe ik ruik
hoe mijn huid
[knettert]
mijn lijf schuift

Als de branding

Mijn voeten
in het zand
mijn hoofd
ergens – tussen

Dromen & willen weglopen
& hopen dat ik blijf
drijven dat ik blijf
dansen alsof

niemand het ziet

 

Kokoro Dance Wreck Beach Butoh Performance
Kokoro Dance

De dood van een ster

Geplaatst op

Wij zijn een ster
in het donker
nog steeds

schitterend

ver weg

We staan ons met open mond
en met ons hoofd in de nek
te bewonderen

Wij lichten op
in het donker
nog steeds

schitterend

ver weg

in een ander universum reeds
opgelost in het niets

sterrennachtSterrennacht boven de Rhône – Vincent Van Gogh

De Laatste IJsschots

Muziek, film, literatuur, poëzie, theater, podcasts, natuur en media.

Evy Van Eynde

Freelance theatermadam, schrijver, docent & creatieve duizendpoot

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

Van Mij Naar Jou

Sabine van Deudekom

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

Gebundelde karakters als proviand voor de geest

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting in avondland

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

Waar mijn pen ligt, ben ik thuis

Wherever I lay my pen, that's my home

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land of Eden

The golden age of Midgard is coming

Jean Philip De Tender

everything is a story

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

%d bloggers liken dit: