RSS Feed

Tagarchief: kat

Bonzaïkat

Geplaatst op

We hadden elkaar maanden niet gezien of gesproken. Na ons laatste gesprek waarin ze opriep om kat met pruimen te eten in tijden van crisis en bovenop me sprong op de koude vloer van het koffiesalon, kon ik het niet meer opbrengen om haar te ontmoeten. Toch zat ze in mijn hoofd. Steeds luider. En toen er deze morgen een post-itje flapperde aan mijn muur, wist ik dat zij het was. Ze moest me zien. Dringend koffie met me drinken. Ach, wat haatte ik haar en haar ingebeelde superioriteit, haar arrogantie, haar onempatische blik op de wereld. Haar geslurp aan zwarte koffie.

cup of coffee

Ze zit er al. Aan ons tafeltje. Koffie wordt opgeslurpt. Suikerklontjes ostentatief van het bordje geduwd. Ze kijkt me aan. Dat ze haar in het oog houden, zegt ze. Ik slik. Besluit om verder niet te vragen hoe het met haar gaat. Als ik haar wil ontmoeten moet ik elk plan achterwege laten. Moet ik tegelijk op alles en op niks voorbereid zijn. Als ik haar wil omarmen moet ik zonder vooroordelen zijn. Moet ik alles wat ik denk te weten overboord gooien. Opnieuw beginnen. Met een schone lei. Ik ben een kleuter in het instapklasje. We gooien de dobbelsteen. Rood. Tomaat. Aardbei. Bloed, zegt Geertje. Natuurlijk.

Ik haal mijn schouders op. Wie houdt je in het oog? Ze, zegt ze. Zé houden mij in het oog. En dan toont ze mij de binnenkant van haar pols. Doorheen haar rijstpapieren vel zie ik een donderblauw plaatje. Een chip, zegt ze. Dat ze jaren geleden reeds, geselecteerd werd om in een proefproject te stappen. Dat elk woord dat ze uitspreekt, elke stap die ze zet, gemonitord wordt. Opgeslagen. Gestatistikeerd. Geïnterpreteerd. Gewikt en gewogen. Gemanipuleerd in het verhaal als een bonzaïkat in een fles. Ik zucht. Al mijn ongeloof uit mijn lijf. De lucht siddert van leugens. Een vrouwenkoor krijst vals en hoog. Dat ik misschien één en ander symbolisch moet begrijpen. Als een metafoor. Ze schudt het hoofd. Slurpt haar kopje leeg. Wat zij niet weten, tenminste, wat ik dacht dat zij niet wisten, zegt ze, is dat ik mezelf gehackt heb. Ik zie wat zij van me maken. In welke fles zij mijn acties en woorden manipuleren. Hoe zij de touwtjes van mijn leven in handen denken te hebben. Welnu – en ik bespaar je de technische details – sinds een aantal maanden bespeel ik echter de poppenspelers. Ik ben als het ware de regisseur van het poppenspel waarin ik bespeeld wordt. Snap je? Dat doe ik niet, maar ik knik toch. Wat moet je anders?

Ik drink van mijn koffie. Zij kijkt naar een lege bodem. Trekt een blauw blaadje uit het kartonnen houdertje. Plooit het dubbel en nog eens dubbel. En nog eens. En nog eens. Tot er een minuscule speer tussen ons op tafel ligt. Ik zeg dat ik niet gewapend ben. Ze haalt haar schouders op. Als het oorlog wordt, is alles gerechtvaardigd. Ik knik. Dat is waar. Als het oorlog wordt, mag je alle regeltjes overboord gooien. Zeker zoiets als privacyregeltjes. Dat heeft dan geen enkele waarde meer. Stel je voor. Wie maalt daar dan om? Als je in de loopgrachten ligt. Ik niet en zij zeker niet. Ze houden me in het oog. Kijken elke dag welke regie-aanwijzingen ik geef. Vanuit de Verenigde Staten. Geloof je dat? Die spreken geeneens Nederlands. Snap je? Ik vertrouw het zaakje niet. Ze hebben me door! Ze rukken me binnenkort de touwtjes uit de handen! Zullen hier op een dag voor de deur staan. Me een zak over het hoofd trekken en me trachten te verdrinken. Ze zullen me martelen. Informatie uit mij willen peuteren. Maar weet je, ik lul maar wat. Ik weet van niks.

En dan zwijgt ze. Alles is verteld. Zij weet van niks en ik van nog veel minder. Ik zou haar kunnen omhelzen. Maar dat doe ik niet. De afstand tussen ons is gebarricadeerd. Een witte speer kijkt me dreigend aan. Elke stap in haar richting kan fataal zijn. Ik slik mijn blik in. Drink mijn koffie uit. Staar in het ongeloof dat tussen ons suddert.

Advertenties

Vandaag was ik een tovenaar

Geplaatst op

Vandaag was ik een tovenaar. En gisteren ook. En overgisteren misschien ook wel. Echt waar. Je moet me geloven. Ik toverde groenten om in grond. Om nieuwe zaadjes in te strooien. Ik toverde een hond op een blad. Een kleed uit een gordijn. Een boeketje geluk. Ik stak vanalles in mijn hoed, roerde, toverde eten op tafel. Een glimlach op een snoet. Ik stak vanalles in mijn hoofd, roerde, toverde woorden in de wind. Vlinders in mijn buik. De mier en de kat in een rijmpjesraadsel.  

SAMSUNG

Hond

paaskleedje

bloemen

SAMSUNG

 SAMSUNG

terrils

Het goede leven

Geplaatst op

Een zee van avondrood
spreit* zich om hem heen

Vredig soest hij

Het zonlicht maakt gedachten
streepjes van zijn blik

En duik ik
aan de einder

In woestijnwollen golven
dan spint het goede leven

Oranje dromen
van de dag

*van het fictieve werkwoord ‘zich spreien’

RIP Moshka

Geplaatst op

Onlangs dacht ik nog dat er een kikker in de woonkamer zat. Je had je verstopt in de schaduw van het koraalrif op de chauffage. Mét zicht op de buurvrouw. Die dwaas haar lippen op en neer beweegt als er mensen passeren. Of niet. Ze vangt vast vliegen. Met weinig succes overigens.

Ineens stuiteren echo’s van gekwaak op en neer in de hete lucht boven de chauffage. Ik stel me voor dat achter het koraalrif, een oase vol kikkers stemmig verdampt. Neerdwarrelt als sneeuwvlokken in mijn schoot. Daar zou ik dan een schapenvel van breien. Ik zou het liefdevol in je mand leggen. En jij, je zou rond mijn benen draaien. Je staart trillend in de lucht als een nerveuze plumeaux. Je zou je neervlijen in de zachte krullen. Uren spinnen tot dagen, dagen tot jaren aan een stuk.

Iemand zegt dat het geen kikkers zijn. Ik spoel het fragment terug en beluister het opnieuw. Als het geen gekwaak is, wat dan wel? Een haarbal, stress, keelontsteking. Google dreunt zijn wijsheid door de kamer. Ik schuif de sabels van mijn vingers en streel over je hoofd. Je schrikt op en kwaakt zacht als een ontluikende dikkop.

Het is stil in huis. Het koraalrif staat versteend naar buiten te kijken. Aan de overkant flappert een stel dwaze lippen heen en weer. Er passeert geen mens. Onder de oude eik ligt een gouden kroontje.

Anker Tong

Fiction

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

Gebundelde karakters als proviand voor de geest

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Daniel Billiet - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land van Eden

Of hoe we anders kunnen leven en denken.

Jean Philip De Tender

everything is a story

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Take This Now

Don't let yesterday use up too much of today

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

Leen Huet

Leen Huets blog

%d bloggers liken dit: