RSS Feed

Tagarchief: wanneer kom je buiten spelen?

Soet@MAS

Geplaatst op

Soet MAS

Lieve vrienden, ik ben jullie verantwoording verschuldigd. Nee, dat is niet waar. Ik hoef en moet hier niks. Dit is mijn virtuele living. En als het u niet aanstaat, kunt ge vertrekken. Denk daar gerust een smiley van welke aard dan ook achter. Alle gekheid op een stokje. Ik wil dus graag iets kwijt. En jullie mogen het lezen. Opslurpen. En dan allerlei gedachten daarover laten ontploffen. In jullie hoofd. Ik heb geen zin om met stoffer en blik achter jullie aan te lopen. Gelieve dat dus inwendig te doen.

Onlangs schreef ik hier het kortverhaal ‘Madame Dufour’. Nu moet je weten dat ik de gewoonte heb om in de eerste persoon te schrijven. Vanuit het ik-perspectief dus. Dat wil niet zeggen dat het verhaal daarom persé over mij gaat. Het zou kunnen. Maar het hoeft niet. Zoals ik al zei: Ik hoef en moet hier helemaal niks.

Wat er gebeurde: de dag erna hing mijn moeder een beetje paniekerig aan de lijn. Was het zó ver met mij gekomen? Moest ik nu andermans kak opvegen? Zou ik toch niet beter al die dwaze hobby’s aan de kant schuiven? Een een echte job zoeken? Eentje met veel variatie, menselijke contact en ruimte voor zelfontplooiing?

–          Ik ben mijn job niet hè, mam…

–          Nee, kindje, dat weet ik, maar toch. Je bent zo intelligent. Weet je wel.

–          En ik kan ook goed kak opvegen, mam. En tegelijk over filosofische levensvragen tobben. Multitasking, weet je wel. Trouwens, het is allemaal maar fictie, hoor.

–          Hoe bedoel je, fictie? Het ging toch over jou?

–          Ja, dat zou kunnen.

–          Hoe bedoel je, dat zou kunnen? Spreek eens niet zo in raadsels, kind.

–          Het zou kunnen dat het over mij gaat, mam. En nu ga ik nog een beetje kak opvegen. Dag mam.

Je weet ondertussen wellicht dat ik een gemenerik ben. Dus. Ik zette mijn gsm uit voor de komende twee dagen. En volgde stiekem mams onrust virtueel op Facebook en Twitter, enzo. Ze postte heelder dagen kadertjes met wijze woorden. Zoals. Een poetsvrouw is ook een mens. En ook wel. Eigen kak eerst. En ten slotte iets in de aard van. Koester je kuisvrouw. Ze dweilt je tranen op een hoopje. Tovert je bril kakvrij.

Lieve vrienden. Mam. Ik vul mijn dagen niet met het vegen van andersmans kak. Gelukkig, want dat doe ik niet graag. Ik ben professioneel schrijfster. Krijg opdrachten van een heerschap dat Antoine heet. En ik sta op het podium. Daar doe ik allerlei hoogst uiteenlopende dingen. Liedjes zingen over kleine meisjes bijvoorbeeld. Om ze vervolgens op te hangen aan een wasdraad. Daar kunnen ze dan uitwapperen. Met uitzicht op de Schelde. Als je toevallig pankenkoortsig bent hoog in het MAS. Museum aan de Stroom. En verder knoop ik eindjes aan elkaar. Ook op uiterst professionele wijze. Ik schnabbel. Daarover heb ik dan verhitte discussies met Annabelle. Mijn collega. Alterego. Alias. Virtuele betere versie van mezelf. En soms. Heel soms. Veeg ik brillen kakvrij. Om beter te kunnen kijken. Uit het raam. Op een eiland in de Schelde. Waar eendjes dobberen. En donuts. Maar dat is weer een ander verhaal.

Theater @MAS

 

Advertenties

Muzeval

Geplaatst op

Afgelopen donderdag mochten mijn verzen weer tot leven komen. In de hoofden van de mensen. De mensen die zich nestelden aan een tafeltje in Den Hopsack. In Antwerpen stad. De schoonste stad van de Lage Landen. Ik mag dat zeggen want ik heb het zelf gezien.

posterhttp://muzeval.blogspot.be/2013/08/affiche-8-augustus-2013-evy-van-eynde.html

Het was een schoon optreden. Alleszins dat geloof ik toch. Na afloop kregen de mensen suikerbonen. Een man fluisterde in mijn oor. Dat het schoon was. En dat hij moest denken aan die keer – hij zal een jaar of dertien geweest zijn – toen zijn moeder fluisterde: “Kom, sloeber, kruip nog eens op uw moeders schoot.” En dat hij zich nestelde in de warmte van haar boezem en haar wollen gilet. En dat dat zo’n deugd deed.

En ik dacht, lieve mensen: Schoner wordt het niet. Maar ik had ongelijk. Want een uur later liep ik met mijn moeder en mijn kleine meid na te genieten in de avondgloed van de Antwerpse kathedraal. En Helena riep: Dit is het schoonste wat ik ooit gezien heb! En daarop klonken wij. Met rode wijn en cécémel.

muzeval

choco

 

Wij speelden buiten! Hoezee!

Geplaatst op

En toen was ‘ie ineens daar. De dag. De dag waarop ik al zolang wachtte. De dag ook die ik voor mij uit bleef schuiven. Het is nog lang. Nog zooo lang. Geen haar op mijn hoofd die dacht dat ik er ooit met twee voeten middenin zou staan.

En toch. Ineens stond ik daar. Van kop tot teen in dé dag. De dag dat we zouden buiten spelen. Verstoppertje. Ik telde alvast tot tien. Wie niet weg is, is gezien. En toen gingen de gordijnen open en keken wel duizend ogen mij vol verwachting aan. Het kleine meisje nam me bij de hand. Samen dartelden wij over het strand, kropen in zandkastelentorens, keken uit over de zee. De zee van grote mensen ogen die dobberen op golven van stille verhalen. Peperkoeken verhalen. Kraakvers.

Wanneer kom je buiten spelen

 

de kater en de poes

 

Knuffel

Première!

Geplaatst op

Morgen is het zover, beste lezer! Morgen stel ik mijn gedichtenbundel “Wanneer kom je buiten spelen?” voor. In een schone poëzievoorstelling zullen mijn  gedichten en illustraties tot leven komen. Het literaire café De Tijd Hervonden uit Hasselt is het sprookjesbos. Het wordt vast en zeker een speciale avond! Voor mezelf én voor het kleine meisje…mijn partner in crime doorheen dit heerlijke avontuur…

Het kleine meisjeEn als dat allemaal achter de rug is, beste lezer, dan beloof ik u plechtig weer wat meer kruimels te strooien op mijn blog. Want laat ons eerlijk wezen: Ik heb u een beetje verwaarloosd. Mijn hoofd zat zo vol van kleine meisjes en gedichten die met rasse schreden uit mijn bundel vluchtten en tekeningen die verdwenen in de spiegel en…en…en…

torenkamertje

Aan de lezers die al een bundeltje adopteerden: Merci & zorg er goed voor! Elke dag een knuffel is zeker geen overbodige luxe 🙂

Wie nog een bundeltje wil: Ik heb nog genoeg sukkelaartjes die wachten op een nieuwe familie! Stuur me maar een mailtje op evyvaneynde@yahoo.com

En mag ik ondertussen toch iedereen aanraden om dat boek, waarvan je al jaren droomt, te schrijven? Mag ik dat doen? Nu, dat ik ervaringsdeskundige ben? Mag het? Doe het! Schrijf het! Het is een heerlijk avontuur!

And wish me luck tomorrow folks, x

 

Het regent…boekjes!

Geplaatst op

boekjes!

We hebben er lang op moeten wachten, maar nu is het zover! Mijn gedichtenbundel “Wanneer kom je buiten spelen?” is uitgebroed, zachtgekookt, gezouten en gepeperd, lichtjes getikt en ligt hier nu blozend te wachten op jouw slurpende ogen!

Met andere woorden: Mijn bundel is vanaf heden te koop!

En dat voor de democratische prijs van 15€

Je kan de bundel online bestellen door mij een berichtje te sturen op evyvaneynde@yahoo.com of je kan vanaf morgen ook je mooiste jas aantrekken en je reppen naar:

  • Boekhandel Malpertuis in Genk
  • Literair café De Tijd Hervonden in Hasselt

Hoera voor mezelf! 🙂

Proefei

Geplaatst op

Wat blinkt daar in het kiekenkot?

een ei!

Inderdaad, een eerste proefei. Helemaal exclusief voor mezelf. Ik kan alvast verklappen dat ik reeds bitterzoete noten, frisse toetsen en verrassend smeuïge lettersoepjes mocht opslurpen. Van spelfoutige draken voorlopig geen spoor.

U watertandt? Goed zo. Nog even geduld en ook u kan smullen van mijn ei.

Wanneer kom je buiten spelen?

Geplaatst op

De afgelopen maanden werkte ik noest aan een gedichtenbundel. Ik schreef. Ik tekende. Gedichten en Illustraties. Ondertussen is ‘ie bijna af. Affer dan vorige week in elk geval. En wellicht ook affer dan morgen. Want schrijven is schrappen. En schrappen is opnieuw schrijven. En tekenen. En wachten tot Photoshop opent op een trage PC. En ondertussen liters koffie drinken. En je elke dag voornemen dat je morgen gemberthee zult nemen. Met een wolkje honing. En zoete gedachten aan koekjes en nougat.

De werktitel luidt “Wanneer kom je buiten spelen?” Dat mag ik al verklappen. En ik mag ook al tekeningen tonen die helaas de eindmeet niet zullen halen. Die reeds sneuvelden. En nu onvermoeibaar ronddwalen achter mijn scherm. Licht en Luid kloppen als de klok middernacht slaat. En kiezelstenen zich afvragen waarheen de nachtegalen gevlogen zijn….

in de kast

Helaas. Geen illustratie voor “In de kast”

aal

Spijtig. Geen voer voor “Meneer Peeters”

vuurtoren

Enkel het bootje heb ik gerecyclart

voor “De kleine prins” & voor “Nachtegalen”

soldaatje

Te figuratief. Voegde niks toe aan “In de kast”.

bidden

Niet geschikt voor deze bundel. Misschien later, elders…

De overige miskleunen bespaar ik u, beste lezer. In de hoop dat u toch zal overwegen om mijn bescheiden bijdrage aan een meer lyrische wereld, in te kijken, te besnuffelen en wie weet…er een paar euro’s aan te besteden!

Ondertussen schrap en schrijf ik verder. Hier aan de overkant van je scherm. Klop gerust eens aan. Als je ongeduldig wordt. Weldra. Beste lezer. Kom ik buiten spelen!

Anker Tong

Fiction

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

Gebundelde karakters als proviand voor de geest

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Daniel Billiet - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land van Eden

Of hoe we anders kunnen leven en denken.

Jean Philip De Tender

everything is a story

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Take This Now

Don't let yesterday use up too much of today

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

Leen Huet

Leen Huets blog

%d bloggers liken dit: