RSS feed

Tagarchief: tranen

Op een eiland

Geplaatst op

Ik dobber in open zee
golven rondom mijn hals doorheen
zoutkristallen schemert een eiland

waar jij een huis bouwt en een tafel dekt
een haarlok liefdevol strijkt achter een oor
waar jij je lippen plant
in een nek, op een voorhoofd
op schouders, vleugels om te zweven
over zeeën van tijd

waar jij onze dromen herkneedt
ze geduldig rijpen
laat aan een boom
op een eiland

waar jij ze plukt
deelt met smaak
elk snufje zout
in de wind slaat

Ik bons met mijn staart
je zegt dat sirenen niet bestaan
op een eiland
waar jij was in je oren stopt
klimt in een mast en je vastbinden laat
op een eiland

waar de wind ziltig zingt
waar golven tegen kliffen slaan

sirene
Gustav Klimt – Goldfish, c. 1901 – Detail

Advertenties

Blijven drijven

Geplaatst op

Zeg dat ik blijf
drijven dat ik blijf
zweven op zout
water (zweet & tranen)

Denk dat ik word
wat ik voor
wend word
wat ik na
laat

Vergeet

hoe ik ruik
hoe mijn huid
[knettert]
mijn lijf schuift

Als de branding

Mijn voeten
in het zand
mijn hoofd
ergens – tussen

Dromen & willen weglopen
& hopen dat ik blijf
drijven dat ik blijf
dansen alsof

niemand het ziet

 

Kokoro Dance Wreck Beach Butoh Performance
Kokoro Dance

Het stof te lijf

Geplaatst op

biebklein

Wij spreken de taal van
afgronds gezucht
ternauwernood geslikte woorden

bot en gekarteld
als een oud mes

Wij zetten ons schrap
met depdoeken (voor het bloed)
en zandzakken (voor de tranen)

stijf en starend
als een beeld op de schouw

waarvan je niet meer weet
wie, wanneer en waarom?

waarvan je – desondanks –
geen afscheid nemen kan

bij het grof vuil – te broos, te porselein
op de zolder – tot we het vergeten zijn
in de kelder – tot het wegrot

Wij boenen en wrijven
gaan het stof te lijf
tot scherven desnoods

Einzelgänger

Geplaatst op

Mijn lief vond het een slecht idee. Maar ik zou en ik moest gaan. En ik sleurde hem mee. In mijn sacoche. Schudde hem met de rest van mijn mobiele inboedel op tafel. Waar hij groots gebaarde en schreeuwde gelijk het dof wegtikken van tijd. Nooit helemaal gelijk met je polsslag. En in een wip onder tafel geveegd als je in het moment wilt zijn. Later haal je dat dubbel en dik terug in. Iemand drukt dan op de twee pijltjes naar rechts. En alles daar tussenin vult zich met loze herinneringen. En flarden van gesprekken die je pas later begrijpt. Als je vervelende stiltes opvult met betekenis. Als je je eigen waarheid ontdekt en er zeven aureooltjes boven hebt genaaid. Als je jezelf in de handen wrijft omdat jij niet eenzaam bent.

Eén familie. Eén einzelgänger. Een barbequerooster. Goedkoop vlees. En wijn. De gesprekken zouden vanzelf vloeien. En je mocht een bolletje inkleuren op je goededadenkaart. Wie kon daar nu tegen zijn? Mijn lief. Maar die hield ik onder mijn duim. Besprenkelde ik met parfum uit de Wibra. Zodat hij zwijgen zou en stoppen met hoofdschudden in een uithoek van de avond.

Ze zag er niet uit als een eenzame. Toch niet op het eerste gezicht. Ze bolde haar grote groene ogen als ze naar je keek. Golfde haar gelippenstifte woorden klein en een beetje bitter als ze haar taaie leven herkauwde. Uitspitte over tafel. Waar een walm omhoog rees. En iedereens neus bloedde.

einzelgänger

Dat je jezelf tekort doet als je geen Frans spreekt. Dat je er dan voor kiest om lager op de ladder te blijven spartelen. Dat ze een laatste Mercedes kocht met haar karige pensioen. En een foulard. Om eenzame tranen weg te deppen. Als het waait over stadskasseien en Oostblokkers inwendig vloeken omdat je je juwelen thuis gelaten hebt. Als ze de weg vragen naar het station. Waar geen trein richting thuis rijdt. Waar je uren wacht op een bankje. Tot de dag voorbij kruipt.

Tijd voor champagne. Ik slurp snel de bubbels uit mijn glas. Laat rozijnen liggen op de bodem. Kus mijn lief uit mijn sacoche. Hij knikkebolt. Iemand duwt op de twee pijltjes naar rechts. Loze herinneringen vloeien in onze hoofden. Dat ze eenzaam sterven zal. Terugblikkend op vergane glorie. Kraam ik uit. Je veegt mijn woorden van tafel. Dat ik het toch altijd beter weet. Dat ik zo vol ben van mijn eigen gelijk. En dat je ook best een Mercedes zou willen. En een foulard. Als het waait in je hart. En eenzame tranen geen brug slaan tussen ons. Als niemand drukt op de twee pijltjes. Als het leven stil staat. En liefde rimpels krijgt.

 

Silicon Valley

Geplaatst op

Het is op dagen als vandaag dat ze de tranen mist. Warme, zoute tranen die opborrelen uit je buik. Zich een weg banen doorheen je slokdarm. De krop in je keel lospeuteren. Om dan simultaan met een ontladende zucht uit je ogen en je neus te stromen. Het emoticons alert op de tablet gaat van groen naar oranje. Waaraan denk je, Nelly? Haar statusbalk dreunt blanco over het scherm. In de tijd voor de Revolutie1 weende ze veel. Van verdriet. Van woede. Of gewoon van tevredenheid. Of als ze zich van het ene moment op het andere zó intens levend voelde. Bij de geboorte van haar dochters. Bij het lezen van een gedicht van Nikos Kavvadias. Elke keer bij de thuiskomst van grote broer als die bandeloos horizonten verlegde. En die ene keer toen ze de oorloze kop van haar moeder niet kon vinden en alleen dááruit koffie wilde drinken. Samsungs heuvels kleuren stilaan oranjerood. Wat gebeurt er, Nelly? Van heel diep uit haar geheugen flitsen herinneringen door haar hoofd. Als ze haar ogen sluit, ziet ze zichzelf bij de Noordzee staan. Langzaam wiegt ze. Voelt de late avondzon op haar gelaat. Proeft zilte druppels op haar lippen. Lacht. Staat. En de wind waait heuvels heen en weer. Oranjerode heuvels. Oplaaiend. Wat gebeurt er, Nelly? Waaraan denk je?

Bij de vorige upgrade was de maximum statuslengte gereduceerd tot 75 tekens. De discussies over of dat nu altijd zo geweest was of niet doofden reeds. Waren reeds beslecht in het nadeel van de twijfel. Je kon het immers perfect navorsen. Controleren. Of dat altijd zo geweest was. Wanneer had jij het laatst een gedachte van meer dan 75 tekens gehad?  Ga maar na. Net voor de heuvels uitbarsten in rood geflikker, aait ze hen aan de kant. Wrijft met haar vingers over digitaal bloed. Denkt. Haar statusbalk licht op. Gedachtepuntjes dwarrelen uit haar hoofd. Over de tablet. Ze blokt af2. Denkt orthodoxer. Slikt herinneringen weg. Prevelt: Ik zal je missen. Voegt toe: Witte rozen. Weigert te emoticoniseren3. Deelt. De heuvels smelten. Verdwijnen in Samsungs witgouden lijstje. De hoek om. Zwijgen. Niet echt. Als je stopt met denken, goed luistert, hoor je hun hete adem in je nek.

Ze neemt de stalen pen. Tekent een kerk. In de vallei. De eikenhouten deur glijdt geruisloos open. Licht als een veer. Kussen voetzolen de altaargang. Schragen schouders. Op de eerste rij zit een dame. Het hoofd gebogen. De handen in de schoot. Ze staat op. Prevelt: Ik zal je missen. Legt witte rozen neer. Aait hen aan de kant. Wrijft met haar vingers over digitaal bloed. De kerk zingt. Uit lege banken weerklinkt moeders stem. Emoticons alert. Heuvels gloeien in de avondzon. Het is op dagen als vandaag dat ze de tranen mist. Warme, zoute tranen. Die opborrelen uit je buik. Als je sterft van verdriet.

1 Nu ja, Revolutie…De Franse Revolutie, dat was een revolutie. Die brak volledig met oude structuren en machtsverhoudingen. Dat kan je van de Digitale Revolutie toch niet beweren. Dat was eerder een omslag naar het punt van volledige verinnerlijking van sociale verbanden. Bovendien missen we de historische afstand om de werkelijke draagwijdte van haar gevolgen te kunnen bevatten.

2 Afblokken van gedachten: Verloren vaardigheid. Op te sporen bij Ouderlingen. Deels behandelbaar.

3 Vijfde keer deze week. 

Plekkeloos

Geplaatst op

Kleed je uit
Mijn warme schoot
hult je licht
in rozenblaadjes

Prik mij maar
Plekkeloos
Ik pluk ’t verdriet zo
van straat. Doe alsof

Ik
druip
van liefde

Tranen duiken diep in mij
Mijn lippen zwijgen zacht
als later

Jij
gladgestreken
konten kust

second part of my life

Geluk volgt uit tevredenheid en tevredenheid is een keuze

In de stilte

berichten en brieven, notities, teksten en radio-werk, tekens van leven en sterven, aanwezigheid en afwezigheid, labo en latrine, liefde en leed.

De Laatste IJsschots

Muziek, film, literatuur, poëzie, theater, podcasts, natuur en media.

Evy Van Eynde

Freelance theatermadam, schrijver, docent & creatieve duizendpoot

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

Van Mij Naar Jou

Sabine van Deudekom

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

GEBUNDELDE KARAKTERS ALS PROVIAND VOOR DE GEEST

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting in avondland

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

Waar mijn pen ligt, ben ik thuis

Wherever I lay my pen, that's my home

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Jean Philip De Tender

everything is a story

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

%d bloggers liken dit: