RSS Feed

Tagarchief: mensen

De mens is groot!

Geplaatst op

Ik zal tijdens het schrijven van deze tekst. Drie keer kotsen. Zes zakdoeken nat schreien. Tomatensoep eten uit blik. Katervoer. Ik zoop me lazarus aan gelijkheid, solidariteit, hoop, dialoog, blablabla. Nu ontwaak ik. Misselijk in de maag, duizelig in het hoofd. Er zitten gaten in mijn geheugen. Er zitten gaten in mijn identiteit. Ik kan me niks meer noemen. Niks van enige waarde.

Autochtoon. Mag ik niet zijn. Dat impliceert allochtonen. Dat woord is verboden.
Blank. Kan ik niet zijn. Ik heb te veel sproeten. Bovendien is racisme niet meer van deze tijd.
Christen. Ben ik niet. Hoewel mijn ingebakken moraal daar nog een laatste herinnering aan is. Een staartbeentje, waarop je valt tijdens het rolschaatsen skeeleren.
Belg. Maar Bxl is ver van mijn bed.
Vlaming. Maar ik huiver van de koning op het schoon verdiep.
Ongelovige. Dat is iets niet zijn.

Terwijl de wereld in brand staat, kan ik alleen maar iets niet zijn en kokhalzen. Van mezelf en mijn idiote pogingen om de multidiverse utopie levend te houden. Van de linkse rakkers die mij en alle anderen die enkel nog iets niet zijn, verwijten naar het hoofd slingeren. Identiteiten als je wil.

Racist. Omdat ik zwarte piet een jolige jongen vind. Het spijt me.
Hypocriet. Omdat de staat waarin ik leef corrupte regimes steunt en financiert. Het spijt me.
Rechts. Omdat ik plaatsvervangende hyperventilatie krijg van doeken die met stopnaalden op vrouwenhoofden gespeld worden. Het spijt me.
Intolerant. Omdat welke heilige schrift dan ook me niet meer waard is dan het eerste het beste sprookjesboek. Of minder. Het spijt me.

Ik kots. Van de rechtse rakkers. Die verontrustende woorden in de monden van hun kinderen leggen. Al dat bruin gespuis buiten. Sluit de grenzen. Eigen volk eerst.

Van de islamfanaten. Die verontrustende woorden in de monden van hun kinderen leggen. Joden zijn apen. Christenen zijn varkens. Spuwend op ondergoedmodellen uit de Wibrafolder. Hoeren.

Ik kokhals en verder ben ik iets niet. Ik schrei een zakdoek nat. Een handdoek. Die ik elk moment in de ring gooien kan. Ik wil ook een jihad. Een heilige oorlog. Een identiteit die groter is dan dit leven. Het spijt me.

De wereld staat in brand en ineens besef ik hoezeer mijn identiteit onder vuur ligt. Welke strijd ik strijden wil. Een welgemeende fuck you aan de pacifisten. Laat me strijden voor:

Vrijheid. Van meningsuiting. Rushdie. Om te lachen. Hans Teeuwen. Voor vrouwen. Madonna.

Om te dansen. Om te vrijen. Om naakt op de planken te zijn. Om stiekem seksfilms te kijken als je dertien bent. Om barbie en ken te laten neuken. Om daar later heel hard mee te lachen. Om twee tetten in een enveloppe.

Om te houden van een meisje. Om te houden van een jongen. Om te houden van beiden.

Om te denken. Om te twijfelen. Om inconsequent te zijn.

Om te creëren. Iets nieuws. Iets anders. Het onmogelijke.

Om te beledigen. Om te kwetsen. Het spijt me. Ik ben een mens. Ik ben boordevol liefde. En boordevol haat. Ik omhels en ik spuug. Maak toch geen heilige van me. Ik ben van vlees en bloed en van kronkelende gedachten. Pervers en onschuldig. Ik schijt en ik zet op bloederige wijze kinderen op deze wereld. Geen ooievaar doet me na. Ga weg met je aureooltjes. Ga weg met je musicerende engeltjes. Ga weg met je maagden en rijstpap. Ga weg met je perverse geschriften die mij ontmenselijken.

Laat mij strijden voor:

Evenwaardigheid. Van man en vrouw. Een dikke middelvinger aan alle neutetreuten die virtueel jammeren als een vent naar hen fluit. Je ondermijnt de echte feministische strijd om evenwaardigheid. Grow a pair of balls.

Ik schrei een zakdoek vol. En gooi die onder mijn stoel. Zo groeit er een berg van vergoten verdriet. Verdriet omdat een waanzinnige menigte niet houdt van deze strijddoelen, van deze identiteit die we haast vergeten waren, omdat ze ons gegoten zit als het vel over onze beenderen.

Ik wil geen pacifist meer zijn. Geen identiteitsloze. Ik wil een strijder zijn voor de vrijheid. Voor evenwaardigheid. Voor humor en kunst. Voor dit leven. En het hiernamaals: het leven van onze kinderen. Ik sabel alle maagden van hun troon. Smijt alle rijstepap in de vuilbak. Ik rekruteer: Vrijheidsdenkers. Humanisten. Mensen.

De mens is groot!

Dag 6 - Held

Advertenties

Een mens

Geplaatst op

Warme wind blaast door onze lokken. Je hebt mooi haar, zegt ze. Met krullen erin. Ik knik. Soms wel. Ze zucht. Zwijgt. Ik bekijk ons in de spiegel. Dat ze twee maal ondergegaan is. Voor de eerste keer. Twee maal. Dat ze in de tegenstroom zat. Omdat de stok vrij was. Goed dat de meerminnen er waren. Eentje kwam ter hulp. Dat ze er nog is. En dat net nu ze een koffie wilde betalen. Aan de vriendinnen. Voor haar verjaardag. Ik kijk haar aan. Strijk over haar arm. Gelukkige verjaardag, zeg ik.

Twee kindjes komen poedelnat en luidrustig uit het kleedhokje. Zwaaien wild in het rond met hun rugzakjes. Zingen door haarborstels. Schudden schelpjes uit hun vacht. Ze kijkt, vergelijkt. Ik zeg dat ze van mij zijn. Ze knikt. Goed zo. Wat fijn. Dat ze koffie gaat trakteren. Ik knik. Zeker doen. Ze zoekt haar ticket. Ik vis het tussen mijn spullen uit. Of dat het hare is. 55+? We lachen. Al even, zegt ze.

Twee natte poedels kijken haar na. Wie was dat, mam? Een mens, zeg ik. Een mens.

Dag 14 - Geometrical

Spetter in het water

Geplaatst op

Ik kan het woord niet meer ruiken of zien. Laat mij het dus uitspugen: racisme. Zie het daar spartelen op de grond. In een plas van eigen uiteengespatte organen en lichaamsvocht. Walmend. Gefragmenteerd. Uit zijn omhulsel gespetterd. Je kan er in een grote boog omheen lopen. Dan nog kruipt het aroma in je kleren. Gelijk stijfsel. Het katoen kraakt tegen je vel. Je kan er doorheen lopen. Met rubberen laarsjes aan. En dan zingen van falderalderie falderaldera. Doen alsof je neus bloedt. Je kan erover uitschuiven. Vloeken en tieren. Dat je de plas niet gezien had. Je kan de handdoek in de stinkende ring gooien. Je omdraaien. Er vaart geen veerboot over troebel water. De oevers trekken zich terug. In het eigen nest. Polarisatie heet dat. Ook dat wil ik uitspugen. Polarisatie. Ruik je de stank? Trek je latex pakje maar aan. Geen mens geeft zich nog bloot in deze smeurie.

Wat we nodig hebben, dames en heren op de wallen, zijn succesverhalen. Inspirerende handdrukken. Ontmoetingen. Weg met het politiek correct denken. De motor van onze maatschappij is de grootst gemene deler. Diversiteit zijn de opties. Tof, maar niet essentieel. Tenzij je in een anarchie leven wil. Persoonlijk zou ik dat overwegen. Maar wie ben ik?

Diep in onze psyche zit een angst geworteld. Angst voor al wat anders is. Je hoeft me niet zo scheef te bekijken. Darwin zei dat ook al. En die wordt geloofd. In andere veldslagen. Eigen soort eerst. Dat is niet zo vreemd. Dat zit in ons vel. Dat moet je durven zeggen. De multiculturele samenleving is geen evidentie. Daar moet je heel bewust voor durven kiezen. Daar moet je angsten voor uitspugen. Slik ze vooral niet in. Daar krijg je maagkrampen van. Een verkrampte maatschappij ligt dan voor het grijpen. Je moet haar voeden met overeenkomsten. Bindlijm. Wat hebben we gemeen? Waarover kunnen we praten? Waar ontmoeten we elkaar? Ik geloof niet in een rendez-vous tussen wetteksten, opgelegde quota en kliklijnen. Wie gaat daar nu uit vrije wil zitten? Ik geloof in een ontmoeting tussen mensen. Echte mensen. Mensen die zingen en dansen. Mensen die kinderen opvoeden.Tranen plengen. Soep koken. Feest vieren. Elkaar troosten. Een dak boven hun hoofd bouwen. Afscheid nemen. Verhalen vertellen. Ruiken. Proeven. Voelen. Hoe de dag een traan wegpinkt als ze geboren wordt. Hoe ze zichzelf begraaft aan de einder. Hoe dat lot ook het onze is. Schoner wordt het niet. Ik geloof in taal. De overeenkomst van taal. Welke taal dan ook. Dat is hoe wij aansluiting zoeken met de ander. Dat is waar wij tot leven komen. In en door de taal. Moge die taal oprecht zijn. Dan zijn wij het ook. Zoekend. Aftastend. Met knikkende knieën. Hoopvol. Moge die taal niet moordend zijn. Dan zullen wij het ook niet zijn. Afwijzend. Veroordelend. Hard. Starend naar het eigen domme gelijk. Met de handen in de zakken. Bouw je geen brug.

alfred-j-kwak_

Portretten

Geplaatst op

dametje behangpapierWallpaper Girl

slapende man

Sleepy man

stella

Cardboard scarfairy

vrouw

Purple Haze

Sad man

Sad man

Rendez-vous

Geplaatst op

Rendez-vous

Op de rand

Geplaatst op

Op de rand

Nachtraaf

Geplaatst op

Nachtraaf

Trek door het land

De nacht splijt hopen

gestrande dromen

 

Tiert in je vel

klieft vleugels

van verlaten grond

 

Horizonten waar

 

Een huis langzaam kruipt

in de boom ernaast in de

tuin in het dorp waar

 

De mensen als mieren zijn

 

Anker Tong

Fiction

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

Gebundelde karakters als proviand voor de geest

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Daniel Billiet - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land van Eden

Of hoe we anders kunnen leven en denken.

Jean Philip De Tender

everything is a story

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Take This Now

Don't let yesterday use up too much of today

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

Leen Huet

Leen Huets blog

%d bloggers liken dit: