RSS Feed

Tagarchief: kudde

Knokenkooi

Geplaatst op

Weet je, zegt ze. Ik ben het oneens. Met wat, denk ik. Je bent het oneens met wat? Geertje? Ze schraapt haar keel, laat er zwarte koffie door glijden, kijkt me resoluut aan en begint dan aan haar verhaal.

Men beweert dat wij gemeenschapsdieren zijn. (Ik verwacht nu een fabel waarin ik in de kudde woon en waarin zij mij en de rest van mijn imbeciele graasroedel vanaf een hoger gelegen punt – een heuvel, een schuurtje op een berg, een boom op een rotsformatie – aanschouwt.) Die queeste naar gemeenschappelijkheid. Gemeenschappelijkheden. Dát. Ik ben het daarmee oneens.

Ik knik. Denk dat ik weet waarover ze spreekt. Jij bent liever uniek. Zeg ik. Jij, jij bent liever geen schaap. Is het niet, Geertje?

Ze verslikt zich. In haar hete koffie. Kijkt me aan alsof ze het hoort donderen in Keulen en ver daarbuiten. Herpakt zich. Denkt wellicht dat ik zo imbeciel geboren ben. Dat ik er niks aan kan doen.

Ik denk, zegt ze. Dat niet gemeenschappelijkheid, maar afzonderlijkheid onze meest fundamentele eigenschap is. Onze conditio sine qua non. Dat wij maar kunnen leven in die afzonderlijkheid, als in een kooitje. Waarvan de spijlen gemaakt zijn van knook, waarvan het glas doorzichtig vel is. Totaal afgezonderd van de wereld, als een museumobject, losgerukt uit zijn natuurlijke omgeving. Die wij ondertussen vergeten zijn. Is het de ruimte? Is het ergens één of ander hol, diep in de aarde? Is het in ons onderbewustzijn? Hoe ontheemd kun je zijn? Als je niet meer weet waar je vandaan komt? Enkel de afzonderlijkheid redt ons van de waanzin van de ons omringende chaos. Breek het kooitje en we versmelten in pure gemeenschappelijkheid met de wereld.

Dood, noemt men dat. Morsdood.

door het raam

Ik denk aan wolkenslierten. Aan het spel van licht en schaduw in mijn woonkamer. Aan water. Aan mazelen. Aan badschuim op mijn glas. Aan gekietel aan mijn spijlen. Aan melk in koffie. Aan al wat vervloeit.

En verdwijnt! Vult ze aan. Alles wat vervloeit én dus verdwijnt.

Kan je denken aan wat niet is? God. Opper ik. Fantoompijn.

We drinken onze koffie leeg. Staren. In de ruimte. Waar mijn gedachten versmelten met die van haar. Waar ze verdwijnen. In de leegte van onze gemeenschappelijkheid.

Het proces

Geplaatst op

Denk jij, vraagt ze en slurpt aan haar koffie, dat we ooit meer zintuigen hadden? En dat het slechts een kwestie van tijd is alvorens er nog eentje afvalt? De tastzin bijvoorbeeld. We worden zo preuts, vind je ook niet? Of de smaakzin? Wat heb je eraan als je astronautenvoeding krijgt? Ik doe een paar stappen naar achter. Astronautenvoeding? Ze knikt, lekker efficiënt. Toch? Efficiëntie is toch hét toverwoord van de moderne wereld? De moderne wereld? Soms vind ik haar zo conservatief, zo kneuterig. De moderne wereld is immers al zo lang modern dat ze dat onmogelijk nog kan zijn. Toch? Ze zegt dat de moderne wereld zichzelf elke dag opnieuw heruitvindt. Gelijk een slang van vel wisselt. Gelijk de feniks wederopstaat uit de vlammen. Maar dat het enige echte nieuwe element in het schilderij, uiteindelijk, het hoopje oud vel is. En dat dat dan weer vergaat. Van een tabula rasa is geen sprake. We zijn terug bij af als het hoopje in de grond gekropen is. Zichzelf overgeeft aan de aarde.

Ze kijkt me verwachtingsvol aan. Ik zou het niet weten, Geertje. Ik denk over het algemeen niet na over zulke dingen. Het kan me eerlijk gezegd ook geen barst schelen of we ooit, in een ver, prehistorisch verleden zes of zeven of misschien wel twintig zintuigen hadden. En dat dat bepaalde mysteries zou kunnen verklaren. Eerder dan dat er sprake was van buitenaardse bemoeienissen om het puntje van die ene piramide te laten samenvallen met het licht van de opkomende zon op de eerste zomerdag volgens één of andere Mesopotamische kalender. Dat dat mij geen barst, geen sikkepit schelen kan. Dat het mij compleet koud laat. Tot verder onder nul, Geertje.

Ze kijkt me aan. Zucht. Slurpt nog eens van haar koffie. Denkt dat het proces al begonnen is. Bij mij bijvoorbeeld. Ik, immers, ben voor haar de representatie van dé maatschappij. Van dé kudde. Waar zij omheen graast. Die zij volgt in zijn kielzog. Omdat ook zij enkel perceptie is. En naar jezelf staren word je snel beu. Zij wel. Ze schudt haar hoofd. Zegt dat dat niet waar is. Zij, immers, kent de oude verhalen nog. Van Plato en zijn grot. Zij is de metafoor niet vergeten. Wij wel. En masse nemen we steeds vrijwilliger plaats op het strafbankje in de spelonken van de virtualiteit. De wereld geprojecteerd op het grote scherm tegenover ons. Omkijken is voor losers. Je nekwervels zijn bovendien vastgeschroefd. We lachen. We lachen ons te pletter. Iemand vult de baksters. Met suikerwater en vitaminen. Meer heb je niet nodig. Voor het schaduwtoneel. Het meespeeltheater voor je neus. Stap er maar in. De rol is je op het lijf geschreven. Je bent onsterfelijk. Je persoonlijkheid werd ontelbaar keren uitgeprint en zorgvuldig bewaard. Lijven dienen zich vrijwillig aan. De graal staat te blinken in de grot.

Ze staat recht. Het proces is begonnen, zegt ze. Uit haar sacoche haalt ze een tang. Daarmee trekt ze mijn tong uit. Dan neemt ze een fileermesje. Vilt me. Gelijk Sisamnes. Gelijk de kat met pruimen. Ten slotte haalt ze drie lucifers uit het doosje. Om mijn reukorgaan te kortwieken. Ze doet een stap achteruit. Bekijkt me. Knikt. Dat het goed is zo. Efficiëntie voor alles. Dat mijn zicht en mijn gehoor volstaan. In de spelonken van mijn virtuele wereld. In mijn virtuele kudde. Zal ik blij en idioot kunnen rondhuppelen, grazen, jaknikken. Tot een ander lijf mijn persoonlijkheid overneemt. Tot in het oneindige rondhuppelt. Graast. Jaknikt. Rondhuppelt. Graast. Jaknikt. Rondhuppelt. Graast. Jaknikt…

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

Gebundelde karakters als proviand voor de geest

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Daniel Billiet - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

Waar mijn pen ligt, ben ik thuis

Wherever I lay my pen, that's my home

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land van Eden

Of hoe we anders kunnen leven en denken.

Jean Philip De Tender

alles is een verhaal

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Take This Now

Don't let yesterday use up too much of today

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

Leen Huet

Leen Huets blog

Tom Driesen

En als je me niet gelooft dan maak ik je iets mooiers wijs

%d bloggers liken dit: