RSS feed

Tagarchief: bier

Sjiekenbak

Geplaatst op

Suzuki_Super_Carry_front_20071114

Op woensdag mocht ik mee met pa. Bier rondbrengen in de wijk. Eerst vulden wij de laadbak van de camionette, een soort van megamobiel avant la lettre op vier veel te kleine wielen. Die hopeloos toeren draaiden gelijk ik dat ook deed op mijn bmx. Ik was al negen. En dan leg je instinctief de link met de wereld rondom je, die dat ook deed. Doordraaien. In de kantlijnen van de maatschappij. Als ‘ie tot de nok gevuld was, vertrokken we. Gelijk Robin & Batman. Alleen streden wij tegen de droogte. De kurkdroogte in kelen van de gebroeders Vermoten, bijvoorbeeld. Zij hadden als allereerste in het dorp twee woonwagens tegen elkaar geplakt. Met donkergroene twal. Ducktape, zeg je? Men sprak hier amper beschaafd Nederlands, wat zou men Engels klinken kunnen. Met donkergroene twal dus en scheefgeklopte nagels. Roest sijpelde in de aders van de kunststoffige wanden van dit zwijnenhol. Waar pa twee, drie, vier gele bakken neerpootte, stapelde op de kleverige vloer. Langs het bed waar Mathieu in lag te slapen tussen sigarettenpeuken. Soms smeulde er nog een. Die doofde ik dan met natte vingers. Je wist maar nooit. Pa moest ook geld krijgen. Anders vertrokken wij niet. Mij stuurde hij dan naar de camionette. Deed de gordijnen dicht. Zette de radio aan. Soms wachtte ik daar uren, soms een etmaal.

Na de Vermotens reden we naar Tekenpiet. Die woonde op het eerste verdiep bij ons in de straat. Het rook er naar pis en verdorde muurbloemen. Op een keer kwam Tekenpiet ons tegemoet gelopen. Dat pa moest komen zien. Rap. Wij stormden toen de trap omhoog, lieten onze monden openvallen. Zijn living puilde uit van vervallen televisietoestellen en videorecorders. Waar Duitse pornofilms op speelden. Op elk schermpje één. Guch, guch doch mal! Ho, liebe mädchen! Liebe, liebe mädchen. Bloot vlees spatte in het rond. Pa lachtte. Gebaarde met zijn kin dat ik beter in de camionette wachten zou. Op de overloop scheerde een dwergpapegaai over mijn hoofd. Verschool zich dan in het verdorde struikgewas tegen de wand. De wc had een druiper. Drup, drup, drup. Zijn ingewanden borrelden van een teveel aan alcohol en biefieworsten als ontbijt. Ik slalomde van de trap, schudde met mijn hoofd om de muizen niet te horen knagen in het boilerkot. Ging zitten wachten in de mobiel. Draaide een venster naar beneden. Legde mijn kop op het mos van het raamkozijn. Staarde naar buiten. De droogte was weer gestild. Nog even en het dorp kon weer kopje ondergaan in het gelal van de dronkemannen. De zatlappen in de steegjes. Waar kinderen speelden. Buiten op straat. Waar altijd wat te beleven. Waar witte Willy met zijn kraai, oude Johanna beroofde van haar parelensnoer uit de sjiekenbak. Verdraaid. Nu moest ‘ie nog eens gaan. En wij buiten op straat. Met de bmx’en reden.

 

Advertenties

Tekenpiet

Geplaatst op

tekenpiet

Achter het raam zie je hem zitten.

Als je goed kijkt.

Zijn gezicht plooit simultaan

met het gordijn.

Even grauw en grijs.

 

Tekenpiet, zeggen de mensen.

Waarom? Dat vertel ik je later.

Later, als ik groot ben.

 

In de bovenste la van een commode

bouwt hij een nest. Met stro en papier.

Voor twee papegaaien.

 

Die fladderen rond in zijn huis.

Schijten op zetels en op het fornuis.

Waar hij eieren op bakt met spek en veel boter.

En Jupiler.

 

Op een dag

laat hij het raam op een kier.

Ziet ze vliegen.

 

En s’avonds op straat

klinkt het

Biesshke, biesshke!

Liebe, das biesshke!

 

Het kruipt onder zijn huid.

Waar het donker en grauw.

Waar het ruikt naar pis.

En bruine bloemen in zijn onderbuik.

Mos in ’t kozijn.

Vochtige echo’s in het boilerkot.

Of er nog bier moet zijn?

 

Biesshke, biesshke!

Liebe, das biesshke!

 

De mensen praten.

Stellen zich vragen.

Waar is het beestje, Piet?

Vertel het me later,

Later, als je dood bent.

 

Klinkt het in de straat

Biesshke, biesshke!

Liebe, das biesshke!

 

En de wind ruikt naar pis

en heraangestoken peuken.

Achter het gordijn.

Fantoomkreuken.

 

Mia

Geplaatst op

mia

‘s Zomers zaten we bij Mia op de dorpel. Ik weet niet goed waarom. Het was een oud wijf dat rochels ophoestte en stonk naar mottenballen en opkruipend vocht. Ze zat dan in haar versleten schommelstoel tussen de trap en de dorpel. En wij zaten op de grond. Als apostelen om haar heen. Ze droeg schoenen met steunzolen en grijze kousen waar de rek uit was. Onder het grauwe vel van haar stekkebenen liepen purperen aders die elk moment uit elkaar konden spatten. Wanneer dat gebeurde wilde je liever niet in de buurt zijn. Mijn buurmeisje had dat eens meegemaakt en houdt daar tot op de dag van vandaag trauma’s aan over. Zegt men. Op de vensterbank stond steevast een fleske bier met daarnaast wat droge tabak en blauwe blaadjes. Ze leerde ons sigaretten rollen en wie Schipper mag ik overvaren gewonnen had, mocht eens aan haar fleske drinken. Aan de overkant van de koer stonden Sandra en haar zus Bianca. Aan het poortje. Zij mochten de koer niet op. Mia schreeuwde dat ze moesten ophoepelen.  Wij vonden dat normaal. Op den duur. Sandra was immers stomvervelend en Bianca was scheel. Ze had een dikke bril op waarvan één glas afgeplakt was met pleisters en er scheelde ook iets aan haar voet, waardoor ze mankte. Bovendien jankte ze altijd en dan veegde ze haar snottebellen met haar mouw uit over haar gezicht. Haar wangen kraakten van het opgedroogd snot.

Als we in de verte een brommer hoorden krijsen, dan moesten we allemaal opduvelen. We gingen dan hinkelen op straat. Stoven uiteen als Jacky op zijn baanmachine zonder knalpot de straat in kwam scheuren. Jacky was Mia’s zoon. Hij zag zo geel als een Chinees. Duwde zijn brommer tegen de muur en schoffelde de trap op. Gordijnen toe.

Op een keer stond ik aan Mia’s poortje. Ze riep dat ik moest ophoepelen. Stinkdieren mochten de koer niet op. Mijn buurmeisje keek me strak aan en gebaarde met haar kin dat ik moest opkrassen. Gele broeken mochten overvaren. Bianca huppelde naar de overkant.

Jaren later zitten we op Mia’s begrafenis. Mijn buurmeisje speelt met een muntstukje. Laat het van de ene hand in de andere glijden. Het muntje rinkelt over de kille vloer. Slalomt zich een weg tot voor de voeten van meneer pastoor. Dat ze met haar geliefde zoon herenigd is, mompelt hij. Ze staat aan het poortje. Ophoepelen, Mia. De koer zit vol.

In de stilte

berichten en brieven, notities, teksten en radio-werk, tekens van leven en sterven, aanwezigheid en afwezigheid, labo en latrine, liefde en leed.

De Laatste IJsschots

Muziek, film, literatuur, poëzie, theater, podcasts, natuur en media.

Evy Van Eynde

Freelance theatermadam, schrijver, docent & creatieve duizendpoot

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

Van Mij Naar Jou

Sabine van Deudekom

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

GEBUNDELDE KARAKTERS ALS PROVIAND VOOR DE GEEST

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting in avondland

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

Waar mijn pen ligt, ben ik thuis

Wherever I lay my pen, that's my home

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land of Eden

The golden age of Midgard is coming

Jean Philip De Tender

everything is a story

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

%d bloggers liken dit: