RSS feed

Tagarchief: Bianca

Een joekel van een vent

Geplaatst op

Bianca was de dochter van Rosse Sandra en Kale Freddy. Het wicht had al verschillende jaren haar vodden maar geraakte vooralsnog niet van straat. Kale Freddy was het beu. Verzocht zijn wijf om een vent te zoeken voor Bianca. Ze moesten immers rondkomen met een schamel inkomen. Freddy reed rond als oudijzermarchang. Daar sprong je niet ver mee. Het was tijd dat Bianca haar eigen nest begon.

Sandra ging naar Florke, de zus van Frenske de fietsenmaker. Florke was een heks. Haar moeder was het ook geweest. Ze kon wratten wegbidden. Likte aan je tenen tot ze schimmelvrij waren. Vulde onvruchtbare buiken met geluk.

Sandra ging de woning van Florke en Frenske binnen. Florke zat in haar schommelstoel, rookte een sigaretje en knaagde ondertussen aan een kippenbout. “Wat moet je?” blafte ze. Sandra legde het probleem uit. Florke dacht na. Knikte. Likte het vet van haar vingertoppen. Gooide het knookje achter zich. Twee stratiers vlogen erop. “Kom morgenmiddag terug. Mét Bianca.”

De volgende middag sleurde Sandra Bianca uit bed. Het wicht lag meestal tot een koet in de namiddag tussen de lakens. Sandra beval haar om zich netjes te maken. “Smeer wat rood op je wangen, kind. En wat blauw op je ogen. Stift je lippen. Toupeer je haar. Spuit parfum. Wring je voeten in hoge hakken. Trek je strakste legging aan. Duw je zwembandjes in je broek en je bollen vooruit. Hup met de geit.” Zo kwamen ze bij de woning van Florke en Frenske aan. Frenske gebaarde met zijn kin dat Florke op de wei was. Daar vonden ze haar gehurkt in het gras terwijl ze haar behoefte deed. Ze produceerde een grote drol. Ze bekeek de joekel eens goed en nam hem in haar handen. “Hier is je echtgenoot, wicht” zei ze en ze gaf de joekel aan Bianca. Bianca nam het onding aan. Het stonk. “Neem hem mee naar je caravan en kruip tussen de lakens” zei de heks. Toen verdween ze tussen het hoge gras.

Sandra porde Bianca. “Hup met de geit. Neem je vent en kruip tussen de lakens, wicht.” En zo geschiedde. Bianca kroop met haar joekel tussen de lakens. Ze vogelden een heel weekend lang. Op zondagavond baarde ze een kind. Het was een jongen. Hij stonk gelijk zijn vader en was lui en vadsig gelijk zijn moeder. Bianca en haar joekel konden hun geluk niet op. Ze waren zo blij dat ze erin bleven.

Advertenties

Twee rivalen

Geplaatst op

Mottig Jackske was de oudste zoon van Rosse Sandra en Kale Freddy. Hij reeg de wijven aan zijn paal gelijk Frenske de fluodopjes op de spaken van je fiets. Tenminste, tot de dag dat Johnny in het dorp kwam wonen. Zijn moeder had de witte caravan op het einde van de derde steeg gekocht en daar woonde ze nu samen met Johnny en zijn drie kleine broertjes. Johnny was niet de knapste, maar hij had het voordeel dat hij maar een beetje stonk. Bovendien had hij een grote bek én een camino. Het duurde niet lang of de wijven zwermden in groten getale rondom hem. Zo werden Mottig Jackske en Johnny van de witte caravan rivalen in het wijven kraken.

Mottig Jackske bedacht samen met zijn zus Bianca een plan om Johnny uit te schakelen. Op een mooie dag lokte Bianca hem uit zijn caravan met de belofte op de konijnenberg te gaan vossen. Toen ze daar aankwamen, stelde Bianca voor om een spelletje te spelen. Daar had Johnny wel zin in! Ze deed hem een blinddoek om en gebood hem tot tien te tellen. Zij zou zich dan in een konijnenhol verstoppen en met haar blote billen het gat dichten. Johnny mocht drie keer proberen om zijn paal in het juiste gat te stoppen. Als het hem lukte, mocht hij haar gaatje knoepen. Nu moet je weten dat Johnny een beest van een pik had. Ook dat was een troef bij het wijven kraken. Maar Bianca en Mottig Jackske zouden juist hiervan gebruik maken om hun duister plannetje te volbrengen. Johnny telde netjes tot tien (hij moest een keer opnieuw beginnen omdat hij de zes en de zeven verwisseld had) en deed toen zijn blinddoek af. Bij het eerste hol dat hij zag, trok hij zijn broek omlaag. Opgewonden stak hij zijn beestige paal in het gat. Bianca had zich achter een struikje verstopt en riep stilletjes: “Wat een wonder! Je hebt meteen het juiste gaatje gevonden! Steek hem nog wat dieper dan kunnen we vogelen!” Johnny stak zijn paal nog wat dieper totdat hij er aan het ander uiteinde van het hol terug uitkwam. Bianca wist dat Johnny altijd een BB gun op zak had en riep:” Oh, kijk, Johnny, daar steekt een rivaal zijn paal uit de grond! Hij wil me vast ook knoepen! Snel, schiet hem af met je BB gun!” Johnny was zo opgewonden dat hij niet meer goed nadenken kon. Hij nam zijn BB gun en schoot zonder aarzelen zijn eigen lul aan flarden. Sindsdien was Mottig Jackske weer kampioen in het wijven kraken.

Hoe Bianca aan haar vent kwam

Geplaatst op

Het was in de tijd dat Rosse Sandra en haar man Kale Freddy nog leefden. Hun dochter Bianca kwam de woonwagen niet uit. Spendeerde haar dagen met slapen, sigaretten draaien en paffen. Soms stond ze in haar slaapkleed en sletsen op het trapje. Dan riepen de venten:”Hee, Bianca, gaan we vogelen?”. Bianca stak dan haar middelvinger uit en door het rondje dat ze maakte van duim en wijsvinger. Bianca had nog nooit gevogeld. Maar dat wisten de venten niet meer. Ze hadden zo hun eigen sprookjes.

Op een dag vond Rosse Sandra dat Bianca maar een vent moest zoeken. Stuurde haar wandelen in de wijk. “Kom alleen terug als je een vent gevonden hebt!” riep ze het kind nog na. Bianca was vol goede moed en vastbesloten om hem te vinden. Hij moest niet mooi zijn, als ie maar niet stonk.

Bij het pleintje zag ze Johnny van de witte caravan. Ze wilde ruiken of ie stonk. Maar als ze zo op hem toe zou stappen, zou hij haar ter plaatse knoepen. Dat stond vast. Dus ze veranderde zichzelf in een struikje. Zo eentje dat ooit nog geplant was door de groendienst van de gemeente. En nu tot in de spleten van de woonwagens woekerde. De bessen waren oneetbaar. Tenminste als je geen vogel was. Het struikenvrouwtje kroop voorzichtig tot voor de voeten van haar prins. Stak daar een dun twijgje omhoog tot onder zijn oksels en snoof zijn lijfgeur tot diep in haar wortels. Bianca lachte. Haar besjes bloosden rood. Hij stonk niet. Alvast niet té erg. Johnny zou haar vent worden.

Vanaf die dag volgde het struikenvrouwtje hem overal waar hij ging en stond. Als hij met andere wijven ging vossen, dan stond zij ernaast. Of dan deden ze het in haar. In de struiken. Haar besjes bloosden, haar twijgen schoten alle kanten op om haar rivalen de mond en de keel, na de daad, te snoeren. Johnny’s wijven vielen als bosjes. In de struiken. Achter de struiken. Het duurde niet lang of geen enkele moeder durfde haar dochter nog meegeven aan Johnny van de witte caravan. Immers, waar rook is daar is ook vuur. En zo kwam het dat Johnny niet meer aan vogelen kwam. En ook niet aan vossen. Hij had geen andere keus dan te trouwen met Bianca. Die vogelde hij elke dag. En wonder boven wonder overleefde zij het telkens weer.

San & Hoetje

Geplaatst op

man met lange kin

Er was eens een man in wiens kin verhalen woonden.

San en Hoetje

Over San & Hoetje, maar daar sprak ‘ie niet van.

koning winter en groen blaadje

Over Koning Winter en het groene blaadje. Maar ook daarover zweeg hij.
Hij was geen spraakwater. Val.

Zegden de mensen. Maar wisten zij veel. De man was druk bezig. Immers. Beet op zijn tong. Hele en halve dagen. Draaide hem rond en rond in zijn mond. Dacht aan Bianca. Bianca van Ochtendstond.

zoenen

Die hij zo graag. Ooit eens.

Kussen zou. 
konijn

En ondertussen.

Verscheen er in de spiegel iemand die hij nooit eerder zag.

Omdat de dag, de dag van het zwijn. Het zwijn met zijn snuit.

Gekomen was.

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

Gebundelde karakters als proviand voor de geest

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting in avondland

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land van Eden

Of hoe we anders kunnen leven en denken.

Jean Philip De Tender

everything is a story

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

Leen Huet

Leen Huets blog

Tom Driesen

En als je me niet gelooft dan maak ik je iets mooiers wijs

%d bloggers liken dit: