RSS Feed

Tagarchief: ¨poëzie

Rendez-vous

Geplaatst op

Rendez-vous

Het zit in je spiegel

Geplaatst op

Het zit in je spiegel

Huismus

Geplaatst op

Huismus

Ze knipt wolken uit de lucht

smeert haar schaar

met druppels

zonneschijn

Kijkt door ’t gordijn

van twijgen en

haaganemonen

Zwijgt als ik voorbij

kom gesnoven

mijn koffers

aan de haak

Aroma van

koffiebloemen omlaag

dwarrelt achter

sjofeljassen

En oude dromen

die je beter inslikt

als ze

Knikkebollen in het raam

te laat opgestaan

Brussel Noord is klam

en wemelt van exoten

Dichters in de Prinsentuin

Geplaatst op

Vrijdag 26/07/2013. Vandaag is het de verjaardag van mijn moeder. Die gedachte verkreukel ik en stop ik voor de rest van de dag in mijn achterzak. Die kan dicht met een knoopje. Een gecentreerd knoopje. Zodat ik er langs de zijkanten met een vinger in kan om te voelen of ‘ie er nog zit. De verkreukelde gedachte. Immers, ik word vandaag ook verwacht in het hoge noorden. In Groningen. Dat lijkt van hieruit wel een vikingenstad. Later blijkt dat ook zo te zijn. Het is nog tamelijk vroeg in de ochtend. Ik hou niet van stressen onderweg, dus ik neem ruim de tijd voor de lange rit naar de Hanzestad. Als je heel goed kijkt, zie je bovenaan mijn dashboard een glimlach. Daarin stop ik Stop Making Sense. Pratende hoofden worden opgeslurpt. Even later zweef ik over Nederlandse wegen. In mijn auto regent het luid uitgebraakte zinsdelen. Hoe hoger ik zweef hoe blonder de hoofden zich tooien, hoe dichter zonnebloemaureolen autoplafonds strelen. Keurig onder de snelheidslimiet.

13h. Ik arriveer in Groningen. In de muurkast van het plaatselijk Provinciehuis is nog één kapstok vrij. Daar drapeer ik mijn tapijt. Ik ruil mijn sandalen voor hoge stiletto’s. En nog reiken mijn ogen maar tot halfweg de knieën van de Germanen in deze stad. Hoog torenen ze uit met hun vikingenmanen over kasseien, langs de oevers van het oude water waarin schepen met drakentronies mijn gedachten omver spiesen. Ik peddel wat over en weer tot ik ineens voor een opening in een muur sta. Een dame vraagt of ik dichter ben. Ik schrik wakker. Ja. Dat ben ik. Dichter. En dit is de deur naar de Prinsentuin. Als je daarin kijkt, verdwijn je. Heel even maar. Voor altijd. Ik twijfel niet. Hier kwam ik voor. Nog voor ik een stap in de deuropening zet, kom ik terecht in een wervelwind van woorden en mensen die letters vangen met vlindernetjes tussen de bloemen en de bijtjes. Een jonge knul bij het theehuisje zegt dat Spa Blauw eigenlijk gewoon plat water is. En dat ik gerust mijn eigen taal mag bezigen, hier in Het Land der Horizonten. Een man die op Quentin Tarantino lijkt, maar anders gewoon Maarten heet – denk ik – geeft me een bloemlezing en vier bonnetjes. Daarmee kan ik later plat water kopen. Met een rietje.

Genoeg gedraald. Het is tijd voor de Loofgangen. Een soort van rondegang van hoge hagen met hier en daar een raam. Wij dichters mogen daarachter gaan staan. En dan woorden aaneen breien tot poëzie die mensen betovert, kruipt in hun oren om daar tussen gedachten zich neer te vlijen. De Vikings blijken te houden van mijn dichtkunst. Ze lachen. Ze kijken me recht in de ogen. Slaan ze niet neer zoals de kleine Belgen dat soms doen. Ze knikken. Schudden met hun hoofden. Maken grote ogen van verbazing als ik mijn verhaal vertel van het meisje met haar bollenkleed. Ze beknuffelen haar met hun lange, lieve armen. En hun tjilpende taal. Wist je dat mussen niet zingen maar hagen kortwieken met metalen scharen van krabben op het stoffige strand?

Prinsentuin_Groningen3

15h. Ik bestel een plat water. Vlij me neer op een laatste klapstoel op het Theeveld in de Prinsentuin. De mensen zijn naar de Martinikerk vertrokken. Ik lees gedichten uit de bloemlezing. Slurp mijn hoofd rein. Net als ik beslis om de menigte in haar voetspoor te volgen, kriebelt er iets in mijn stoel. De verkreukelde gedachte. Dacht je soms dat Alice zich bezig hield met netwerken? Op tippen van tenen sluip ik de tuin uit. Niemand houdt me tegen. Ik open de muurkast. Stap op mijn tapijt.

De rit duurt een eeuwigheid. En is gespekt met absurditeiten. Door een vervelende wegomleiding rijd ik richting Leeuwarden. Hoger nog dan ik al ben. Ik hoor zeehonden fluiten en tussen schapen in het vlakke landschap, ontwaar ik dromedarissen. En verkoolde leeuwenmanen op lijven van wilde paarden. De glimlach in mijn dashboard spuwt no nonsense uit en ik zap doorheen Nederlandse geluidsgolven. Op 3FM lachen twee mannen om harige piemels. Ik passeer tot vijf keer toe dezelfde gele bestelwagen en vraag me af waar ‘ie vandaan blijft komen. Tijd voor koffie. Ik pitstop. Gooi mijn muntjes in een koffiemachine. Ze vallen erdoor. Op een verinneweerd papiertje lees ik nog net dat het apparaat helaas defect is. Waarvoor hun excuses. Dat is balen. Ik snak naar het zwarte goud. Ik eet dan maar een banaan op een bankje waar plots vier oude dames zitten. Ze grinniken want eentje viel uit de auto. Ze beplakken haar met pleisters en vragen waar ik heen moet. Naar Antwerpen lieg ik. Soms zeg ik zomaar wat. Antwerpen? Rij je dan wel de juiste richting uit? Vier oude dames kijken me verward aan. Ik zou het niet weten eigenlijk. Voor hetzelfde geld zit ik nog steeds in de Loofgangen van de Prinsentuin en is de koffie uitverkocht. Nee hoor, roepen de dames in koor en slurpen het zwarte goud in hun lijf. In mijn achterzak kriebelt een gedachte. Tijd glijdt kleverig langs wolken in het gras. Ik herstart mijn tapijt. Wantrouw de stem die zegt dat ik moet omkeren als het kan. Regendruppels vallen door het plafond. Er groeien bloemen in mijn auto. En bijen zoemen honing in mijn hoofd. Ik dans op de Nederlands-Duitse grens en lik namen uit het straatbeeld. Hellendoorn, Grunewald, Lullingen, Kalden Kirchen. Dit sprookje neemt sinistere proporties aan, denk ik. En ondertussen bijten vlooien in mijn billen. Dansen vier oude bessen op de pechstrook.

19h. Maastricht. Ik sabel een laatste Viking uit mijn hoofd. Het knipperlied van mijn pinker kleeft een glimlach onder mijn neus. Ik schakel de vervelende vrouwenstem uit, rij over de Maasbrug en voel hoe mijn schouders groeien en mijn hoofd botst tegen het plafond. Het kleine meisje is verdwenen. Ze neemt me bij de hand. Ga bij het raam staan. Kijk naar buiten. Daar komt mijn moeder met een taart vol kaarsen uit het huis gelopen. En twee prinsessen blazen jonge jaren uit en eten kersjes met slagroom. Er komt een koning naar me toe. Hij kust me. Vraagt hoe het was. In de Prinsentuin. Goed, prevel ik. Veel Vikings daar. Is er koffie?

 

Lappenpop

Geplaatst op

Ze gaapt in de diepte
graaft wolken uit haar lijf
Zwaait, tierlantijnt
verhalen in het rond

Later hangt ze mond
dood, verstomd
uit te waaien

Een lappenpop aan de lijn
Wacht tot de zon verdwijnt

Grijpt ingewanden
uit de lucht
Zucht
leven in oud zeer

Anker Tong

Fiction

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

Gebundelde karakters als proviand voor de geest

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Daniel Billiet - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land van Eden

Of hoe we anders kunnen leven en denken.

Jean Philip De Tender

alles is een verhaal

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Take This Now

Don't let yesterday use up too much of today

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

Leen Huet

Leen Huets blog

%d bloggers liken dit: