RSS Feed

Plastic Bouquet

Geplaatst op
Plastic Bouquet

Het is donderdag. 9H05. Christine parkeert de wagen op de oprit. Ze zucht. Vanaf nu heeft ze het huis zes uren voor zich. Een zee van tijd. 9H06. Christine stapt uit. Doet alsof ze verrast is dat ook Carlo de gedeelde oprit oprijdt. Ze bukt voorover. Om de post uit de brievenbus te halen.

9H07. Carlo stapt uit. De geur van zijn aftershave vermengt zich met de koude lucht. Christine snuift het goedje gulzig naar binnen, watertandt en schudt met haar hoofd tot haar bril over haar neus schuift en valt. Carlo’s geur stroomt door haar bloed.

9H09. Christine en Carlo gaan naar binnen. Simultaan valt de deur in het slot. Christines bril ligt in een wolk van kiezelstenen. Ze zet zich neer op de vloer naast hun gemeenschappelijke muur. Zou hij er ook zitten? Aan de overkant? Ze legt haar handen tegen de muur, gooit haar haren los en snuift aan het behangpapier. Haar hart groeit. Het is 9H20.

10H05. Christine staat op. Zet een koptelefoon op haar hoofd. Steekt een cd in de stereo. AC/DC. Draait de volumeknop open. Steekt de pin in het gaatje. Zucht. Zweetdruppels lopen over haar rug tot in haar bilspleet. Haar adem verzwaart tot gekreun. Ze legt haar vinger op de playknop, aarzelt tot 10H30 en duwt ‘m dan in. Op slag baadt de kamer in een monotoon gepiep. Hartstilstand. Stilte. 12H02. Christines neusvleugels verwijden zich. Instinctief happen haar sinussen naar leven, graaien haar longen naar het aroma van de overkant. Testosteron. Koffie. Sigaretten. Zweet. Aftershave. Schaamhaar. Kousen. Rauwe uitjes. Adem. Carlo dwarrelt als stoom door de muur.

Dat ze haar kleren uittrekken moet. Denkt Christine. Het volgende moment – het is dan 12H14 – ligt ze naakt naast de muur. Drinkt ze gulzig met tong, huid en neus. Carlo dringt bij haar binnen. Vermengt zich met haar bloed. Neemt zijn tijd. Een zee.

Om 13H42 verlaat Christine de kamer. Heel even maar. Een druppel. Tot 13H43. Dan staat ze er terug met een EHBO-kistje, een bestekkoffer en een bouquet plastic rozen. Ze hurkt neer. Haalt een dozijn verbanden uit het kistje. Windt een eerste rolletje rond haar voeten. Strak. Een geisha. Bleek en broos. Om 14H03. Neemt dan een volgend rolletje en windt dat rond haar kuiten en knieën. Een zeemeermin. Vochtig en zout. Om 14H24. Kruipt ten slotte aan land, op handen en voeten, en windt de rest van de verbandrolletjes rond haar dijen, romp en borsten – haar hart groeit – haar polsen, blanke armen, schouders, nek en hoofd. Wolken verdwijnen om 14H30. Zijn parfum. Het is windstil. Om 14H45.

De tijd dobbert. Stokt. Christine steekt de bloemen in haar kont. Bewatert de stelen. Opent tastend de bestekkoffer. Het is 14H47. Ze laat haar handen glijden over de lege schuimgaten. Tot het koude staal van het keukenmes haar verbrandt. Een geiser. Om 14H50. Ze hijst de jongeheer uit de doos. Snuift zijn parfum dieper in haar bloed. De tijd dringt. Haar anus staat wagenwijd, haar spleet druipt en bonst tegen de bloemenzee. Stop de tijd. Ze brengt het vlijmende tuig naar haar mond. Slurpt. Snuift. Dieper. Druipt. Verdrinkt. Zeikt. Stront tegen de witte muur. Om 14H54. Zijn parfum. Aftershave en koffie. Gekreun. Om 14H56. Storm op zee. Wolken in staal. Haar hart groeit. Kwijlt een tong uit haar mond. Om 14H58. De staaf jaapt een tong op de grond. Hijgend. Haar hart ontploft. De zee is verdampt.

Het is 15H00. Carlo dwarrelt door de kamer. Veegt zweet van zijn voorhoofd. Steekt een sigaret op. Zegt dat hij de kinderen halen gaat. Verlaat het schip. De deur valt simultaan in het slot.

Het is donderdag. 9H05. Christine parkeert de wagen op de oprit. Ze zucht. Vanaf nu heeft ze het huis zes uren voor zich. Een zee van tijd. 9H06. Christine stapt uit. Doet alsof ze verrast is dat ook Carlo de gedeelde oprit oprijdt. Ze bukt voorover. Om de post uit de brievenbus te halen.

9H07. Carlo stapt uit. De geur van zijn aftershave vermengt zich met de koude lucht. Christine snuift het goedje gulzig naar binnen, watertandt en schudt met haar hoofd tot haar bril over haar neus schuift en valt. Carlo’s geur stroomt door haar bloed.

9H09. Christine en Carlo gaan naar binnen. Simultaan valt de deur in het slot. Christines bril ligt in een wolk van kiezelstenen. Ze zet zich neer op de vloer naast hun gemeenschappelijke muur. Zou hij er ook zitten? Aan de overkant? Ze legt haar handen tegen de muur, gooit haar haren los en snuift aan het behangpapier. Haar hart groeit. Het is 9H20.

10H05. Christine staat op. Zet een koptelefoon op haar hoofd. Steekt een cd in de stereo. AC/DC. Draait de volumeknop open. Steekt de pin in het gaatje. Zucht. Zweetdruppels lopen over haar rug tot in haar bilspleet. Haar adem verzwaart tot gekreun. Ze legt haar vinger op de playknop, aarzelt tot 10H30 en duwt ‘m dan in. Op slag baadt de kamer in een monotoon gepiep. Hartstilstand. Stilte. 12H02. Christines neusvleugels verwijden zich. Instinctief happen haar sinussen naar leven, graaien haar longen naar het aroma van de overkant. Testosteron. Koffie. Sigaretten. Zweet. Aftershave. Schaamhaar. Kousen. Rauwe uitjes. Adem. Carlo dwarrelt als stoom door de muur.

Dat ze haar kleren uittrekken moet. Denkt Christine. Het volgende moment – het is dan 12H14 – ligt ze naakt naast de muur. Drinkt ze gulzig met tong, huid en neus. Carlo dringt bij haar binnen. Vermengt zich met haar bloed. Neemt zijn tijd. Een zee.

Om 13H42 verlaat Christine de kamer. Heel even maar. Een druppel. Tot 13H43. Dan staat ze er terug met een EHBO-kistje, een bestekkoffer en een bouquet plastic rozen. Ze hurkt neer. Haalt een dozijn verbanden uit het kistje. Windt een eerste rolletje rond haar voeten. Strak. Een geisha. Bleek en broos. Om 14H03. Neemt dan een volgend rolletje en windt dat rond haar kuiten en knieën. Een zeemeermin. Vochtig en zout. Om 14H24. Kruipt ten slotte aan land, op handen en voeten, en windt de rest van de verbandrolletjes rond haar dijen, romp en borsten – haar hart groeit – haar polsen, blanke armen, schouders, nek en hoofd. Wolken verdwijnen om 14H30. Zijn parfum. Het is windstil. Om 14H45.

De tijd dobbert. Stokt. Christine steekt de bloemen in haar kont. Bewatert de stelen. Opent tastend de bestekkoffer. Het is 14H47. Ze laat haar handen glijden over de lege schuimgaten. Tot het koude staal van het keukenmes haar verbrandt. Een geiser. Om 14H50. Ze hijst de jongeheer uit de doos. Snuift zijn parfum dieper in haar bloed. De tijd dringt. Haar anus staat wagenwijd, haar spleet druipt en bonst tegen de bloemenzee. Stop de tijd. Ze brengt het vlijmende tuig naar haar mond. Slurpt. Snuift. Dieper. Druipt. Verdrinkt. Zeikt. Stront tegen de witte muur. Om 14H54. Zijn parfum. Aftershave en koffie. Gekreun. Om 14H56. Storm op zee. Wolken in staal. Haar hart groeit. Kwijlt een tong uit haar mond. Om 14H58. De staaf jaapt een tong op de grond. Hijgend. Haar hart ontploft. De zee is verdampt.

Het is 15H00. Carlo dwarrelt door de kamer. Veegt zweet van zijn voorhoofd. Steekt een sigaret op. Zegt dat hij de kinderen halen gaat. Verlaat het schip. De deur valt simultaan in het slot.

Advertenties

Over Evy Van Eynde

https://evyvaneynde.wordpress.com/

»

  1. Plastic bouquet , net zo nep als deze lijfelijke beleving . Of net ook niet zo nep 🙂

    Beantwoorden
  2. “All the world’s a stage
    And all the men and women merely players”

    Beantwoorden
  3. Arme Christine na de euforie van haar zoete beleving volgt de platstieke snoeiharde domper. Zoveel zintuigelijke woorden ik vind het prachtig

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Anker Tong

Fiction

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

Gebundelde karakters als proviand voor de geest

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Daniel Billiet - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land van Eden

Of hoe we anders kunnen leven en denken.

Jean Philip De Tender

alles is een verhaal

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Take This Now

Don't let yesterday use up too much of today

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

Leen Huet

Leen Huets blog

%d bloggers liken dit: