RSS feed

Klaproos

Geplaatst op
Klaproos

Mijn grootmoeder vertelde eens dat ze diepgelovig geworden was na het verlies van haar oudste zoon. Ze had gevraagd om een teken. Omdat ze het zo goed hadden. Het kind was vier toen hij stierf. Mijn oma ging toen zingen bij het kerkkoor in een lange mintgroene japon met een zwarte roos boven haar hart. Als dank voor dit teken. Die opeenvolging van gebeurtenissen en de betekenis die mijn oma daaraan gaf, is mij altijd bijgebleven. Omdat je de onderlinge causaliteit met je hoofd niet aanvaarden wilt terwijl je het met heel je lijf tegelijk ook helemaal vat.

Jaren later lag ik met een lege buik in een witte, steriele kamer. Met een soundtrack van huilende baby’s en kraamvisite op de achtergrond. Ik had ook een kindje verloren. Eentje waarvan we nog maar een paar weken hielden. In al mijn verdriet ontdekte ik een gevoel van nederige dankbaarheid voor het leven. We namen een Plankindje. Als dank voor dit teken.

……………………..

Twee weken geleden liep ons huis vol voor het jaarlijkse sinterklaasfeest. De meisjes kregen kadootjes. We aten letterkoekjes, marsepein, mandarijntjes, speculaas en ventjes van chocola. Ik huiverde na van het dikke, zwarte nummer ‘14’ dat naar me grijnsde vanaf het pakketje dat ik bij de sint besteld had. We dronken koffie en borrels. Bijgeloof! Het had een schoon feest moeten zijn. De laatste gasten gingen de deur uit. Bijgeloof, zie je nu wel! Bijna dacht ik: het was een schoon feest. En toen kwam de schreeuw.

Ons kleinste meisje. Ons Zonnekind. Door merg en been. Help me, help me dan toch. Mama. Mijn hersenen werken niet meer. Ik ga in automatische piloot. Ons grootste meisje, het Letterkind, weet het ook niet. Iets met drinken. Hete thee. Een thermos is geen drinkbus. Ik trek kleren uit. Zet ons kleine meisje in de douche. Fris water, niet koud. Twintig minuten. Blijven ademen. Ik moet iets doen. Ademen. Iemand bellen. Wat is het noodnummer? Het zijn er zoveel. 100, 101, 112. Het Letterkind neemt de douchekop over. Blijven spoelen. Blijven ademen. Wij gaan dit overleven. Niet flauwvallen. Google zegt: bel de 100. Ik luister. Naam, adres, meisje van 8 jaar heeft zich aan lip, kin, borst en buik verbrand met heet water. Er zijn dikke blaren te zien. Moment van klaarheid. Ze komen eraan, meisje. We blijven spoelen. Fris water, niet koud. We blijven ademen.

………………………

Ze kwamen. De lieve mensen van de nooddiensten. Met een huilende, blauw flikkerende ambulance. Toeta-Toeta. Ze namen het van ons over. Brachten ons meisje naar het ziekenhuis. Het zou in orde komen. Langzaam sprong ons brein uit automatische piloot. Tranen borrelden omhoog.

We zijn ondertussen tien dagen verder. Ons meisje zit naast mij aan de ontbijttafel. Haar lip en haar kin zijn terug verbandvrij. Haar borst en haar buik verstoppen zich, ingepakt en ingezalfd onder haar trui. Mijn telefoon gaat af. Ik neem op. Het is Koen Wauters. Hij heeft een berichtje ingesproken. Dat alle meisjes recht hebben op een mooie toekomst. Toeval bestaat niet.

Opnieuw denk ik aan mijn grootmoeder. En haar vraag om een teken. Opnieuw vat ik het. Het gaat over fragiliteit. Over echte schoonheid die altijd fragiel is. Een plastic bloem is lelijk. Een klaproos die elk ogenblik, door het kleinste zuchtje wind haar bloemblaadjes verliezen kan, is schoon. Zo wil ik die momenten van verdriet en verlies begrijpen. Als teken van de fragiele schoonheid van het leven. Omdat je geen genoegen neemt met een plastic bestaan. Dus dank u. Koen, God, Sinterklaas. Dank u.

Advertenties

Over Evy Van Eynde

https://evyvaneynde.wordpress.com/

»

  1. Veel sterkte Evy!!! Voor jou en het kind!

    Nellie

    Beantwoorden
  2. Wat ontzettend schrijnend tussen pijn en schoonheid verteld, tot op het bot voelbaar, en stil blijven, dank.
    Tel je zegeningen, kende ik al, maar dit gevoel van een teken. Dat is kracht. Ik wens jullie een goede heling.

    Beantwoorden
  3. … om dit zo te kunnen verwoorden, bijna ingehouden, is knap. Maar heel sterk voelbaar.
    Het komt in orde, ja. Zo fijn dat het in orde mag komen.
    Dikke kus voor allemaal.
    Met hart, Dianne

    Beantwoorden
    • Ik denk dat je eerst moet beleven, laten bezinken en dan pas moet schrijven. Zo vermengen nieuwe ervaringen zich met oudere. Dan pas dragen zij bij aan wie je bent en hoe je in het leven staat. Merci voor uw lieve berichtje, x

      Beantwoorden
  4. Dit heeft me zo aangegrepen, Evy. Bij elk van jouw woorden werd mijn angst groter. Zo opgelucht en blij dat het helemaal goed komt en jullie allen een dankbare kersttijd mogen beleven.

    Beantwoorden
    • Ineens staat alles even stil, ineens kom je in een bubbel van tijd- en ruimteloosheid terecht. Alles gaat tegelijk razendsnel en in slow motion. Maar alles komt zeker goed. We hebben een flink dametje op de wereld gezet. Fijne kerst voor jou ook, xx

      Beantwoorden
  5. Wat erg, maar hopelijk komt het helemaal goed. Ik wens jullie veel sterkte xx

    Beantwoorden
  6. Heel veel sterkte Evy ook voor je zonnekind

    Toevallig is de klaproos mijn geluksbloem en jij hebt daar een heel mooie beschrijving van gegeven. Heeft ook iets te maken met onze jongste zoon

    Beantwoorden
  7. Als grootmoeder van het zonnekind krijg ik terug tranen in mijn ogen als ik deze vele meelevende reacties lees .Het was verschrikkelijk schrikken toen ons het slechte nieuws door de telefoon werd meegedeeld . ,, Ons kleine meisje moest heel erge pijnen hebben ,,,, Hoe zou de genezing verlopen ? ,, Zovele vragen gingen door ons heen .
    Niet alleen om ons kleine meisje heb ik mij zorgen gemaakt , ook om ons grote meisje (mama Evy ) Ik weet wel dat zij een sterke vrouw is maar misschien zou de klap haar later overvallen .

    Eigenlijk had ik kunnen weten Evy dat je deze traumatische beleving van je af zou schrijven op je eigen zo unieke manier .Love you ❤ , alles komt goed !

    Beantwoorden
    • Amai, thanx 🙂 Ik probeer gewoon altijd het grotere plaatje voor ogen te houden. Hoe draagt deze gebeurtenis bij aan ons levensverhaal, aan de personages die we zijn en aan hun onderlinge relaties? Effe eruit stappen. Uzelf en de situatie waarin ge zit, observeren. Waar kunnen we vanaf hier naartoe? Ik kies het positieve. Tenminste, dat probeer ik toch. xx

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

Gebundelde karakters als proviand voor de geest

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting in avondland

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land van Eden

Of hoe we anders kunnen leven en denken.

Jean Philip De Tender

everything is a story

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

Leen Huet

Leen Huets blog

Tom Driesen

En als je me niet gelooft dan maak ik je iets mooiers wijs

%d bloggers liken dit: