RSS Feed

Boontjes

Geplaatst op

Ik heb altijd mijn boontjes gedopt. Vele jaren waren dat grote bonen waarvan je een huis bouwen kon en twee auto van kon parkeren. Voor de deur. Waar je feestjes van geven kon met tafels vol eten en drinken. Waar je twee, drie maal per jaar je auto ergens anders van parkeren kon. Ergens, waar de zon anders scheen, scheen het. Want dat doet ze niet. Maar grote bonen maken blind. En slurpen tijd uit je lijf, woekeren op staken door je bloed. Fluisteren je toe dat er achter elke hoek een leeuw staat te brullen, dus je bent wel op je hoede. Je trilt van waakzaamheid voor gevaar dat in elkaar zakt als een kaartenhuisje als je er tegen blazen zou. Maar ik blies niet. In de plaats wimpelde ik ons vaders woorden weg wanneer hij mompelde dat na zeven vette, zeven magere jaren konden komen. Ach, wat zou het. Het ging me voor de wind: De leeuw brulde, grote bonen woekerden door mijn lijf, ik trilde erop los, vulde tafels – wees welkom, wees toch welkom in ons kaartenhuisje – parkeerde geregeld mijn mobiel elders, waar de zon anders scheen, scheen het. Geen tijd, geen tijd voor fabels, pa.

100-most-influential-20121

De magere jaren kwamen. Stonden ineens voor de deur. Ik had al mijn boontjes opgegeten, weggegeven, uit ramen en deuren gegooid en toen, toen besloot ik dat ik artiest zou zijn. Schrijver. Onderzoeker. Filosoof. Dichter. Podiumkunstenaar. Woordzoeker. Sprookjesfee. Dat is een moedige keuze, in tijden van recessie. Vergelijk het met een rit op een rollercoaster. Je klimt en je klimt en je denkt de hemel te kunnen raken – met je vingertoppen, alleszins! – en dan, ineens, neem je een duik van jewelste, niet dat je dat niet had zien aankomen, maar toch, je duikelt in vrije vlucht naar beneden en de enige reden waarom je niet uit je zitje springt is dat je weet dat je hoogstwaarschijnlijk niet op je smoel zult vallen. Die kans is bijzonder, uitzonderlijk klein. Dus je blijft zitten, roept en schreeuwt en sterft een beetje tot je terug over rustiger rails kabbelt. Daar en dan maak je de eindsom. Was de rit het aanschuiven waard? Was de klim de hemel waard? Was de duik het kabbelend beekje waard?

1368818734-66

Ik wandel over het virtuele speelplein. Pop-up shops van invloedrijkste lijstjes schieten als paddenstoelen uit de grond. Mijn vrienden omarmen ze. De schapen in het midden van de dansvloer. Wie kust er de meeste vrouwtjes? Wie durft er tongen te draaien? Wie danst de dans op het hoogte niveau? Wie schreeuwt er van de daken om te changeren? Wie hamstert de meeste confetti’s in zijn onderbroek? Wie is de grootste feestneus van het land? Wie heeft er even voor mij? Maakt er tijd voor me vrij? Wie, zeg me wie.

Maandag is mijn vrije dag. Dan doe ik lekker niks. Ik ben de beste niksdoener van het land. Op dinsdag schrijf ik een verhaal, teken ik een meisje, maak ik kippenboutjes in de oven, kijk ik uit het raam. Een drukke dag. Op woensdag speel ik toneel, verder niks. Dat had ik wel verdiend. Op donderdag geef ik poëzieles aan de kindjes in de bieb, ga ik langs bij de geitenboer, kijk ik in het geniep door de overwassen ramen van de buren die je nooit ziet in hun huis. Ze wonen nu vast ergens anders. Op vrijdag maak ik soep op school. Met verse groenten en een scherp mes. Praat ik met een tienermeisje over dromen en ballet en over hoe je dat gewoon moet doen. Als het kriebelt in je buik. In het weekend knik ik knieën op de planken of wandel ik langs de Maas. Op zondag drink ik koffie bij ma en pa.

Dat ze niet gekomen zijn, de magere jaren, zeg ik. Hij kijkt me bedenkelijk aan. Vraagt zich wellicht af vanwaar al die rare zinnen komen. Bekijkt mijn sjofele broek en mijn ongeblonken schoenen. Waar ik ooit op duizelde met mijn vingertoppen tegen de hemel. Die ik afsleet, bijvijlde met mijn voeten op de grond. Er zit een rijke mens voor je, pa. Een rare, rijke mens. Een mens die op een krukje zit bij de toog, een glas wijn drinkt en lacht als de grootste feestneus gehuldigd wordt. Met toeters en confetti. Een mens, die letters kribbelt op een bierviltje. Letters die straks tot leven komen. Een mens die het leven omarmt. Een mens die bovenaan het lijstje prijkt. Van gelukzakken, pa.

 

 

Advertenties

Over Evy Van Eynde

https://evyvaneynde.wordpress.com/

»

  1. Mooi verhaal weer !
    Iedereen moet tenslotte zijn (haar ) eigen boontjes doppen !

    Beantwoorden
  2. Evy je hebt heel beelden en treffend een proces beschreven waar we als mens allemaal eens doorheen moeten worstelen. De ene mens komt er als herboren uit, de andere nog eenzamer dan eerst zonder het zelf te beseffen. Ik reken mezelf tot de 1e categorie, net als jij ben ook ik een gelukkige mens inclusief zoute boontjes 🙂 het bevalt me prima!

    Beantwoorden
    • Ik had onlangs een gesprek met iemand die zei dat al die materiële dingen ineens zo’n balast geworden waren. Zomaar ineens. Ik knikte. En toen liepen we zwijgend verder over de stadskasseien. Omdat alles gezegd was.

      Beantwoorden
  3. heel mooi geschreven; en origineel zo’n doorgevoerde metafoor van het boontje; je verhaal is misschien wel een allegorie te noemen

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Anker Tong

Fiction

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

Gebundelde karakters als proviand voor de geest

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Daniel Billiet - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land van Eden

Of hoe we anders kunnen leven en denken.

Jean Philip De Tender

everything is a story

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Take This Now

Don't let yesterday use up too much of today

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

Leen Huet

Leen Huets blog

%d bloggers liken dit: