RSS Feed

Annabelle

Geplaatst op

Als je als schrijver wilt overleven, moet je inventief zijn. Je lippen tuiten tegen hobby’s. Er lucht in blazen tot ze als opgezwollen bijverdiensten door het leven gaan. Je hebt immers veel en diverse talenten. Je neemt je houtschaaf en polijst de werkelijkheid tot je in eender wat uitblinkt.

Annabelle was daar zeer gedreven in. Ze was niet enkel dichter, maar naar gelang de schnabbel die ze aan de haak wilde slaan, ook circusartiest, voedingsconsulent, theaterdocent, creatief therapeut of kindergrimeur. In de hoedanigheid van die laatste alias, gaf ze les aan moeders, oma’s en kleuterjuffen die het vak ook onder de knie wilden krijgen. Ze deed dat goed, maar op dilettantenniveau. Bovendien was zij in de betreffende stiel compleet autodidact geweest. In eender welke stiel eigenlijk, maar dat doet hier niet ter zake. Die avond was ze uitgenodigd op de brainstorm voor de opleiding ‘Make-up Artiest’. Immers, ze gaf al jaren les aan het betreffend instituut en haar cursisten hadden haar steeds uitstekend geëvalueerd. In de uren ervoor liep ze op blote voeten door het sparrenbos. Voelde hoe de hemel zijn voorzichtige zweetdruppels verborg in haar krullen. Hoe de wind kraaienpoten in haar gezicht blies. En letters tot woorden. En woorden tot een nieuw verhaal. Dan buitelden rupsen in haar buik. Grabbelden vingers in de ongestopte spleten van haar jaszak. Op zoek naar vergeten geheimen. Een eenzame steen werd steenzaam in een gedicht. Een vergeten bremzaadje zonneschijn in witregels. Pluizige katjes wapperden omheen halzen van lange letters. De wandeling was subliem geweest. Ze trok haar laarzen aan en hapte een slok adem. In de rit van het bos naar de school werd ze moeder. Stond even later haar kinderen op te wachten aan de poort. Nam hen onder de arm, kriskraste door de supermarkt, zong een lied van parapluutjes, toverde een feestmaal op tafel, veegde snoeten schoon, vergat haar agenda en notitieboekje, kuste haar man, sprong in haar supermobiel en verdween met zwierende banden uit de pagina.

Soms vergat ze wel eens te transformeren. Dan stond ze ijslikkend voedingsadvies te geven. In muisgrijze plunje te wijzen op het belang van creativiteit in je leven. Of kwam ze met zweetdruppels in het haar en ongeëpileerd naar een brainstorm voor Make-up Artiest. De andere breinen waren druk in gesprek. Merkten haar op in hun ooghoeken. Knikten beleefd. Waren gekneed om vooroordelen in te slikken. Vriendelijk te lachen. Mooi te wezen. Met gekapte haren. En geaccentueerde arcadeboog. Een dame met rode nagels drukte haar een slappe hand. Welkom, Annabelle. Zonder kleren en met omhoog kritselende krullen stelde ze zich voor. Blozend tussen kraaienpoten. In de schaduw van wenkbrauwborstels. Kromp ze ineen totdat de dame met de rode nagels haar tussen duim en wijsvinger nam en vroeg: Wanneer zou jij de morfologie van het gezicht bespreken? Wat volgde was een bombardement van euh’s en uhm’s en een andere insteek en wars van alle techniek en… en misschien niet helemaal op mijn plaats? De gekapte hoofden wimpelden dat kordaat af. Natuurlijk ben je dat wel. Schat. Grijns. Maar dat gezegd zijnde, zullen we je vanaf nu niet meer lastig vallen met moeilijke vragen. Weet je wat? Doe jij anders de les “Tover een vlinder op je snoet”. Helemaal in het midden van de opleiding. Tussen het theoretische blok en de praktijklessen. Om de cursisten even een adempauze te gunnen. Weet je wel? Pas op, dat is belangrijk. De breinen knikten bevestigend. Schroefden hun dodelijk vriendelijke blik op Annabelles blozende wangen. Wapperden elkaar wat frisse wind toe onder schaduwrijke arcadebogen. Lachten hun witte tanden bloot. Vertrappelden Annabelles laatste zuchtje ego onder steile stiletto’s. Zetten een vink. Het kindergrimeprogramma was in de sacoche. In de clutch, lachten ze instemmend. Ze waren gevat. Annabelle keek op de klok. Ze hadden welgeteld tien minuten gebrainstormd. Er zouden nog orkanen en tornado’s volgen. Er zouden stormen stillen in lege glazen water. Het zou donderen. Bliksemen op een halve meter afstand. Ideeën zouden droog wapperen in zomerbriesjes. En de zon, de zon zou afwisselend geel, oranje, rood kleuren. En de lucht blauw, paars en donker magenta. Met witte plukken wolk. En lesprogramma’s zouden transformeren in papieren bootjes. En je zou naar de einder varen. Complementaire kleuren achter de arcadeboog. Lichte penseelstreken in de lucht. En een vleugje goudglitters. Borrelend uit de ketel.

Zo, sprak de dame met de rode nagels. Ik stel voor dat wij afsluiten met een bezoekje aan ons schoonheidslabo. De gelakte breinen kirden. Kwispelden met hun staart. Wat een verrukkelijk einde van een verrukkelijke avond. Annabelle meerde aan. Schoof de zwemvliezen van haar vingers. Mompelde iets van babysitter. Die stond te popelen om te vertrekken. En van spijtig. Héél spijtig. Zwaaide de getooide hoofden na. Met de voeten in het natte zand. Met vochtige krullen. En kraaienpoten. Om verhalen mee te schrijven. Over Annabelle en de opgesmukte breinen.

Advertenties

Over Evy Van Eynde

https://evyvaneynde.wordpress.com/

»

  1. Een mooi verhaal, dat telkens dreigde een gedicht te worden. Chapeau!

    Beantwoorden
  2. een bremzaadje zonneschijn, die houden we erin.

    Beantwoorden
  3. ik had dit “waar gebeurd” verhaal al mondeling gehoord van jou.
    Maar ik moet zeggen dat het zooooo veeeeel mooier is in deze geschreven versie .
    Die Annabelle toch !:)

    Beantwoorden
  4. Prachtig geschreven. Wat een taal en woordgebruik, om van te smullen.

    Blozend tussen kraaienpoten. In de schaduw van wenkbrauwborstels. Kromp ze ineen totdat de dame met de rode nagels haar tussen duim en wijsvinger nam en vroeg: Wanneer zou jij de morfologie van het gezicht bespreken? –> Waarom dit in verschillende zinnen gekapt is begrijp ik niet goed. Volgens mij is 1 zin meer lezersvriendelijk.

    Beantwoorden
  5. Ik kan eigenlijk niet kiezen tussen proza en poëzie. Dat heeft mij een tijd tegen gehouden om proza te schrijven, totdat ik dit soort van lyrisch proza ontdekte. Die gekapte zinnen passen daar ook in. Het is als het ware mijn artistieke stempel geworden. Niet correct, maar misschien wel apart? (Ik ben daar trouwens zeer inconsequent in: Allergisch voor dt-fouten, maar zinsbouwkundig rebels) 🙂

    Beantwoorden
  6. Wat een oneindig mooi verhaal weer…

    Beantwoorden
  7. ik vind het weer zo schitterend Anabelle! Euh…Evy. Ik vind die poëtische uitlatingen wel leuk. Maar toch zou ik een beetje snoeien in dit verhaal, in de peragraf ‘soms vergat ze te transformeren…’ verlies je me ergens onderweg… Desalniettemin ; ik ben superfan! see you soon!

    Beantwoorden
  8. Naar mijn mening is dit nu net een mooie aanloop naar , hoe ze ( Annabelle ) met zweetdruppels in het haar en ongeepileerd naar een brainstorm voor Make-up Artiest gaat.
    Voor mij ; zeker niet snoeien , laat het gras maar groeien …..

    Beantwoorden
  9. Ik hou van die stijl! Poëtisch, maar toch licht. Heel originele beelden, zoals in die sublieme wandeling 🙂 Murakami kan ook op die manier schrijven en daarom ben ik er zo’n fan van.
    Zelf ben ik nog op zoek naar mijn eigen schrijfstem – ik vrees dat ik de neiging heb om een beetje pathetisch of theatraal te worden als ik beelden zoek.

    Beantwoorden
    • Ik ben ook door zo een fase gegaan. Ik wilde toen té precies, te accuraat beschrijven, waardoor mijn verhalen haast verdronken in de pathetische adjectieven. Ik heb dat nu losgelaten. Ik probeer wat minder geforceerd te schrijven, laat me meeslepen door de taal. Om daarna alles te polijsten. Ik probeer clichés te vermijden en schrap alles wat niet noodzakelijk, verrassend of raar is. En: door poëzie te schrijven én te lezen, train ik mezelf om compacter, kernachtiger te schrijven.

      Beantwoorden
  10. ik hou van dit lyrisch proza en proef er het pure en echte zoekende in;

    Beantwoorden
  11. Mooi Evy. Als altijd geniet ik van jouw mooie zinnen.

    Beantwoorden
  12. Pingback: Too sexy to work | Evy Van Eynde

  13. ik hebt me aangenaam verrast, evy! 😀

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

Gebundelde karakters als proviand voor de geest

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Daniel Billiet - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land van Eden

Of hoe we anders kunnen leven en denken.

Jean Philip De Tender

alles is een verhaal

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Take This Now

Don't let yesterday use up too much of today

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

Leen Huet

Leen Huets blog

Tom Driesen

En als je me niet gelooft dan maak ik je iets mooiers wijs

%d bloggers liken dit: