RSS Feed

Het monster in de schelp

Geplaatst op

Een zwarte massa staat in de gutsende regen. Voor de kerk. Miezerig. Vanonder mijn paraplu zie ik de lijkwagen naderen. Daarachter de stoet. Regendruppels en tranen. Een schouwspel van verdriet.

De klokken luiden triest. We stappen achter de stoet naar binnen en zoeken een plaatsje. Achterin. Onopvallend. Het is ijskoud. De pastoor mompelt wat standaardzinnen. We staan recht en gaan terug zitten op commando. Eigenlijk kende ik je al lang niet meer. Ik kwam je onlangs terug tegen. Virtueel. Maar hoe echt is zo’n vriendschap dan nog? Je bladert wat door elkaars foto-albums – je dochter gelijkt sprekend op jou! – en dat is het dan.

We waren een jaar of tien. Met je handen in een schelp gevouwen, kom je naar me toe gelopen. Tussen de spleten van je vingers zie ik het kleine monster. Miezerig. Hulpeloos. Een kwak zwarte veren omheen kermende ogen.

Ma! We hollen hoogdringend de koer op. Moeder zit op de dorpel. Ze schilt patatten voor de frituur. In die tijd had men nog geen diepvriesfrieten.  Men deed alles zelf. Moeder ook. Ze heeft geen tijd voor het monster in de schelp. Stuurt ons naar Florke.

Florke

Florke was de zus van Jef van Frenske, de fietsenmaker. Je kon er voor 5 franc je banden laten oppompen. Maar hij probeerde je dan ook altijd stickers aan te smeren. Of fluoknopjes voor op je spaken. Of een nieuwe bel. Terwijl je oude het nog deed. De mensen zegden dat hij maar één kloot had. De mensen zeggen dat ook van Napoleon. En van Adolf Hitler.

Florke staat achter de kassa. Ze likt het laatste stukje kip onder haar nagels uit en tikt met haar teenslippers mee op gekraak dat van achter een berg reserve-onderdelen omhoog dwarrelt. Ze plooit een metalen voelspriet heen en weer. Het gekraak laait op en gaat weer liggen. Ze veegt haar mond af met haar kleed. Vraagt wat we moeten. Het is broeierig warm in de winkel. Het zweet gutst van de fietsen. Ik duw je naar voor om het monster te laten zien. Florke doet een stap achteruit. We houden onze adem in. Men zei wel eens dat ze een heks was, want haar moeder was het ook geweest. Ze kon wratten weg bidden en zo. Ze duwt haar handen voor zich uit en roept dat we het beest maar in de riool moeten kieperen. Dat ze ons niet helpen kan. Coupe-roze kaken op een witte kop verdwijnen in het magazijn. Tussen de stickers, de fluoknopjes en de restjes kip.

Beduusd stappen we naar buiten. Vragen ons af welk noodlot ons te wachten staat. In Gods handen leggen we je te rusten. Meer kan je niet doen.

Advertenties

Over Evy Van Eynde

https://evyvaneynde.wordpress.com/

»

  1. wat een prachtig verhaal en heel mooi geschreven

    Beantwoorden
  2. Je stijl is poëtisch, Evy. Verbaast me niet, natuurlijk. Je gebruikt het ‘show don’t tell’ zeer effectief. Tegelijk roep je beelden op die het verhaal bijna sprookjesachtig maken. Een kinderverhaal voor volwassenen. Schoon!

    Beantwoorden
  3. Voor mij weer een heel herkenbaar verhaal.Ik zit het hier met een grote smile op mijn gezicht al voor de derde keer te lezen.Herkenbaar dorpsverhaal , stof voor een boek zou ik zo zeggen.Goed gedaan meid !

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Anker Tong

Fiction

Woordzoeker vzw

Muzische, artistieke taaleducatie voor kinderen, jongeren en volwassenen

Het Ontstaan

Hoe de woorden zich bewegen en vorm worden

Kim in de pen blogt

Belevenissen van een maandagskind

ben zo terug!

En toen was er...

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Rolf van der Leest

Gebundelde karakters als proviand voor de geest

gedacht & gedicht

en soms wat meer gedicht dan gedacht

pazzidiparole.wordpress.com/

Ann Van Dessel - Daniel Billiet - Erwin Steyaert - Hilde Pinnoo

Lettergoesting

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Fotogedichten van Lenjef

Losse gedachten in woord en beeld gevangen ©

Places Unknown

Dmitrii Lezine's Places Unknown is fine art and travel photography from around the world. Enjoy!

Figments of a DuTchess

not noble, just Dutch

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

LouTerLou, I'm telling you

blogs, columns, life

Loessoep

I'd rather be a verb than a noun

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Lettersmid

Vindt (de) zin

Goed Gezind

Terug naar de eenvoud

Kluger Hans

Online platform

KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

ilcavallobianco

corri, corri mezza prato

Alowieke

Ik kijk en ik creëer

Stop Shop 2014

we stoppen de shopping waanzin (voor één jaar)

Land van Eden

Of hoe we anders kunnen leven en denken.

Jean Philip De Tender

alles is een verhaal

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Taaldacht

Mijmeringen over de aard en wortels van onze taal

Take This Now

Don't let yesterday use up too much of today

Juliecafmeyer's Blog

Just another WordPress.com site

sarahgoodreau

things and not things.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Opmerkelijke Manieren

mijn ervaringen als lid van Mensa

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

Groove Garden

Adriaan Kuipers

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Kaat Kladdert

Kaat kladdert erop los

Ketogeen... en... Wat ?

Zelfexperiment van ketogeen..... eten ! En ? Hé ? Ja dat !

Leen Huet

Leen Huets blog

%d bloggers liken dit: